Bantlı Gökkuşağı

Bantlı gökkuşağı, adını gövdesinin ortası boyunca uzanan koyu banttan alır. Kuzey Avustralya'nın birbirinden ayrı akarsu sistemlerinde yaşayan popülasyonları renk bakımından belirgin şekilde farklıdır: Kimi formda mavi–yeşil üst gövdeye turuncu–kırmızı bir alt gövde eşlik eder, kimisinde sarı tonlar baskındır. Bu nedenle hobide genellikle toplandığı yerin adıyla (ör. Goyder River, Coen River) satılır.

Olgun erkekler 11–12 cm'ye ulaşır ve yaşla belirgin şekilde yükselen bir sırt geliştirir. Gösterişli, dayanıklı ve uzun ömürlü bir türdür, ancak hızlı yüzüşü nedeniyle uzun bir akvaryum ister.

Kuzey Avustralya'nın tropik derelerinde, kaynak beslemeli gölcüklerde ve nehirlerin bitkili kenarlarında yaşar. Kurak mevsimde bazı dereler küçük, birbirinden kopuk havuzlara dönüşür; tür bu nedenle sıcaklık ve su değerlerindeki dalgalanmalara karşı oldukça dayanıklıdır.

• Hacim: 6–10 bireylik sürü için en az 200 litre ve 120 cm boy.
• Su: 25–27°C, nötr civarı, yumuşak–orta sert su. Haftada %25–30 su değişimi.
• Dekor: Kenarlarda yoğun bitki, kökler; önde geniş yüzme alanı. Hafif akıntıyı sever.
• Işık: İyi aydınlatma renkleri canlandırır; koyu zemin kontrastı artırır.
• Kapak: Güçlü bir zıplayıcıdır; kapak sıkı olmalı.

Hepçil ve oburdur. Kaliteli pul ve granül yem temel olsun; dondurulmuş artemia, misis, kan kurdu ve dafniya ile destekleyin. Bitkisel katkılı yemler sindirimi düzenler. Yemi az az ve günde 2–3 öğün hâlinde verin.

Barışçıl ama hareketli ve kendinden emin bir balıktır. Erkekler sabahları birbirine yüzgeç açarak gösteriş yapar; gösteri sırasında renkleri koyulaşır ve alınlarında açık renkli bir çizgi belirir. Küçük ve çekingen balıkları yemde bastırabilir; yavru ve küçük karidesleri yer.

Uygun arkadaşlar: Başka cinslerden iri gökkuşağı balıkları, kongo tetra, gül barbı, corydoras, ancistrus, sinodontis, botialar.

Kaçının: Neocaridina karidesler, uzun yüzgeçli yavaş balıklar, agresif çiklitler; üretim yapılacaksa başka Melanotaenia türleri ve bantlı gökkuşağının başka lokasyon formları.

En az 6, ideali 10 ve üzeri birey. Her erkeğe 2 dişi düşen bir grup dengelidir. Birkaç erkeğin birlikte bulunması gösteriş davranışını ve renkleri belirgin şekilde artırır; tek erkekli küçük gruplarda erkek dişileri yorabilir.

Kolay üreyen bir yumurta saçıcıdır. Çiftler sabah ışığıyla birlikte ince yapraklı bitkilere ya da yün yumurtlama paspasına her gün birkaç yumurta bırakır; bu süreç haftalarca sürebilir. Yapışkan iplikli yumurtaları ebeveynler yiyebildiği için paspası düzenli olarak ayrı bir kaba alın. Yavrular yaklaşık 7–12 günde çıkar; önce infusoria ve sıvı yavru yemi, ardından yeni çıkmış artemia ile beslenir.

Melezlenme: Diğer Melanotaenia türleriyle kolayca melezlenir. Farklı lokasyon formlarını da karıştırmayın: Her form ayrı bir doğal popülasyondur ve karışık üretim, formun kendine özgü renklerini kaybettirir. Yavruları form adıyla birlikte dağıtın.

• Beyaz benek: Ani sıcaklık düşüşlerinde ve taşımadan sonra görülebilir.
• Renk solması: Stres, küçük grup ve kötü suyun işaretidir.
• Yaralanma: Zıplama ve dekora çarpma kaynaklı sıyrıklar; kapak ve açık alan önemlidir.
• Genel olarak çok dayanıklı ve uzun ömürlüdür.

Erkekler daha iri, sırtı belirgin şekilde yüksek ve çok daha renklidir; yüzgeçleri kırmızımsı ve koyu kenarlıdır. Dişiler daha küçük, ince yapılı ve gümüşi–sarımsıdır; orta bantları daha incedir, yüzgeçleri çoğunlukla renksizdir.