Flowerhorn

Flowerhorn doğada yaşayan bir tür değil, 1990'ların sonunda Malezya ve Tayvan'da birkaç Orta Amerika çiklitinin melezlenmesiyle oluşturulmuş bir süs balığıdır. Atalar arasında trimac (Amphilophus trimaculatus), kırmızı başlı çiklit (Vieja melanura) ve midas gibi türlerin bulunduğu kabul edilir; kesin soy ağacı bilinmez. Asya'da "uğur getiren" balık olarak çok sevilir; Türkiye'de de en çok satılan iri çiklitlerdendir.

Ayırt edici özellikleri alnındaki dev kambur (hobide "kok" denir), pullardaki inci parlaklığı ve gövde ortasındaki siyah lekelerden oluşan "çiçek" desenidir. Sahibini tanır, elden yem yer ve camın önünde onu izler; bu kişilik onu bir evcil hayvana yaklaştırır.

Etik tartışma: Melez üretimi hobide tartışmalıdır. Eleştirenler saf türlerin değer kaybettiğini, doğaya bırakılan melezlerin bazı Güneydoğu Asya sularında yerleştiğini ve bazı satıcıların renk ve kambur için hormon kullandığını hatırlatır. Savunanlar ise flowerhorn'un Japon balığı ya da lepistes gibi seçici üretimle oluşmuş bir süs balığı olduğunu söyler. Satın alırken güvenilir bir yetiştiriciden almak ve balığı asla doğaya bırakmamak gerekir.

• Zhen Zhu (ZZ, Pearl): Belirgin inci pulları ve dev kamburuyla bilinen hat.
• Kamfa: Daha düz ağızlı, geniş yüzgeçli ve kamburlu hat.
• Kırmızı ejder (Red Dragon, SRD): Gövdesi yoğun kırmızıya dönen hat.
• Golden Base (Altın tabanlı): Gençken koyu, yaşla birlikte altın–turuncuya dönen hat.

Doğal yaşam alanı yoktur. Ata türleri Orta Amerika'nın ılık, orta–sert ve hafif bazik göl ve nehirlerinden gelir; akvaryum koşulları buna göre ayarlanır.

• Hacim: Tek yetişkin için en az 300 litre ve 120–150 cm uzunluk.
• Dekor: Sade düzen; birkaç büyük ve sabit taş. Hafif her şeyi devirir, bitkileri söker.
• Teknik: Güçlü dış filtre ya da sump, korumalı ısıtıcı, ağır ve sıkı kapak (zıplar).
• Bakım: Haftada %30–50 su değişimi.

Hepçildir ve iştahlıdır. Kaliteli flowerhorn ya da büyük çiklit granülünü temel alın; dondurulmuş karides, misis ve sebzeyle çeşitlendirin. Canlı yem balığı önerilmez. Yetişkinlere günde bir–iki küçük öğün yeterlidir; aşırı besleme şişkinliğe yol açar.

Son derece bölgeci ve saldırgandır; akvaryumdaki her şeyi kendi alanı sayar. Ele saldırması ve ısırması olağandır.

Uygun arkadaşlar: En iyisi yalnız tutmaktır. Çok büyük akvaryumda bazı hobiciler iri plekolarla birlikte tutar, ama sonuç bireye göre değişir.

Kaçının: Bütün topluluk balıkları, başka çiklitler, karidesler, salyangozlar, bitkiler.

Tek tutulur. Üretim amacıyla bir araya getirilen çiftler bile çoğu zaman delikli bölmeyle ayrılarak tanıştırılır; erkek dişiyi kısa sürede öldürebilir.

Melez olmasına karşın birçok hat üreyebilir. Çift temizlenmiş taşa yüzlerce yumurta bırakır ve yavruları korur. Ancak yavrular renk, kambur ve desen bakımından çok değişkendir; yetiştiriciler binlerce yavrudan az sayıda bireyi seçer. Bu yüzden ev akvaryumunda üretim önerilmez.

• Delik hastalığı (HLLE): Kötü su kalitesinde başta çukurlar.
• Şişkinlik ve sindirim sorunları: Aşırı beslenmede.
• Hormonlu balıklar: Hormonla renk verilmiş bireylerin rengi zamanla solabilir ve üreme sorunları görülebilir.

Erkekler genellikle daha iri, kamburu daha büyük ve yüzgeçleri daha uzundur. Dişilerin çoğunun sırt yüzgecinde siyah lekeler bulunur, ama bu her zaman güvenilir değildir. Kesin ayrım papilla ile yapılır.