Kaya Çiçeği Anemonu

Kaya çiçeği anemonu, yassı ve geniş ağız diskiyle yukarıdan bakıldığında açmış bir çiçeği andırır. Diskin kenarında çok sayıda kısa dokunaç sıralanır; dış sıradaki boncuk gibi çıkıntılar türün "beaded" (boncuklu) adını açıklar. Renkleri son derece değişkendir: Turuncu, kırmızı, yeşil, mavi ve bunların karışımı ışınsal desenli bireyler "Ultra", "Green" gibi ticari adlarla satılır. Disk genellikle 5–10 cm olur; en iri bireyler 15 cm'ye ulaşır. Hobide hâlâ çoğunlukla Epicystis crucifer adıyla bilinir; güncel kabul edilen ad Phymanthus crucifer'dir.

Küçük kalması, bir yere yerleştikten sonra genellikle orada kalması ve geniş ışık koşullarına uyum sağlaması onu nano resifler için uygun kılar. Karayip türü olduğu için palyaço balıklarına doğal ev sahipliği yapmaz. Piyasadakiler büyük ölçüde doğadan toplanır.

Florida, Bahamalar, Meksika Körfezi ve Karayipler'in sığ sularında, kaya yarıklarında ya da kum altındaki taşlara tutunarak yaşar. Gövdesi kumun ya da yarığın içinde kalır; yalnızca diski yüzeyde açılır. Rahatsız edildiğinde tamamen içeri çekilir.

• Hacim: En az 40 litre; birkaç birey için daha geniş bir kumluk.
• Yerleşim: Kumla kayanın birleştiği gölgeli köşeler, dikey kaya yüzleri ya da kum altındaki düz taşlar. Kendisi uygun yeri seçer; bir kez yerleştikten sonra nadiren yer değiştirir.
• Su: Tuzluluk 1,023–1,026 özgül ağırlık, pH 8,1–8,4, sıcaklık 23–27°C.
• Işık ve akıntı: Orta aydınlatma ve hafif–orta akıntı yeterlidir; çok güçlü ışıkta kuma gömülerek kendini korur.
• Resif uyumu: Dikkatle resif uyumludur; dokunduğu yakın mercanları yakabilir, ama küçük boyu nedeniyle etkisi sınırlıdır.
• Alıştırma ve ilaç: En az 1 saat damlatma yöntemiyle alıştırılır; bakır içeren ilaçlar öldürücüdür.

Etçildir. Işıktan besin üretir, ama haftada 1–2 kez misis, kıyılmış midye ya da karides gibi küçük lokmalarla beslenmelidir. Lokma diskin üzerine bırakıldığında disk büzülüp yemi ortadaki ağza taşır.

Sakin ve yerleşik bir anemondur. Diskini sabah açar, karanlıkta ya da rahatsız edildiğinde kapatır. Diskine çarpan çok küçük balıkları ve karidesleri yakalayabilir.

Uygun arkadaşlar: Gobiler, blenniler, kardinal balıkları, palyaço balıkları; temizlikçi karidesler, salyangozlar, keşiş yengeçleri.

Kaçının: Anemon didikleyen kelebek ve melek balıkları; diskin üzerinde gezinen iri yengeçler; çok yakınına yerleştirilmiş hassas mercanlar.

Tek başına tutulabileceği gibi birkaç bireylik grup hâlinde de tutulur; farklı renkteki bireylerin yan yana dizilmesi popülerdir. Birbirlerine genellikle zarar vermezler, ama disklerinin üst üste gelmeyeceği kadar aralık bırakılmalıdır.

Ayrı eşeylidir. Erkek spermini suya bırakır; döllenme dişinin içinde olur ve dişi yavruları bir süre içinde taşır. Bırakılan renksiz küçük anemonlar annenin çevresine yerleşir ve birkaç haftada renklenir. Birkaç bireyin bir arada ve iyi beslenerek tutulduğu olgun akvaryumlarda bu yolla yavru elde edildiği bildirilir. Bölünerek çoğalmaz; parçalanarak üretilemez.

• Sönme: Disk kısa süre kapalı kalabilir; günlerce açılmaması su değerlerinin kontrol edilmesini gerektirir.
• Ağarma: Renk solması ışık ya da sıcaklık sorunlarının işaretidir.
• Ölüm: Ölen anemon çürüyüp suyu kirletir; hemen çıkarılmalıdır.

Dışarıdan ayırt edilemez; ancak suya sperm bırakan birey erkek, yavru çıkaran birey dişi olarak anlaşılır.