Mahachai Beta

Mahachai betası, Siyam betasının yakın akrabası olan kısa yüzgeçli bir türdür ve bilimsel olarak 2012'de tanımlanmıştır; daha önce hobide "Betta sp. Mahachai" adıyla tanınıyor ve akraba türlerden birinin yerel formu sanılıyordu. Adını Samut Sakhon ilinin merkezi olarak bilinen Mahachai kasabasından alır. Erkeklerin çok koyu gövdesi sıra sıra parlak yeşil–turkuaz pullarla kaplıdır.

Doğada yalnızca Bangkok'un batısındaki küçük bir kıyı şeridinde bulunur. Bu bölge sanayi, kentleşme ve su ürünleri çiftlikleri nedeniyle hızla değiştiğinden tür ciddi biçimde tehdit altındadır. Hobide yetiştirilen bireyleri tercih etmek ve hattı saf tutmak bu açıdan önemlidir.

Kıyıya yakın nipa palmiyesi bataklıklarında, gelgitten etkilenen hafif tuzlu (düşük tuzluluklu) sularda yaşar. Erkekler köpük yuvalarını çoğu zaman düşmüş palmiye yapraklarının ve sapların içine ya da altına kurar. Su sıcak, durgun ve organik maddece zengindir.

• Hacim: Bir çift için en az 40 litre; 60 litre daha rahattır.
• Su: 26–29°C, pH 6,5–8. Akvaryumda tatlı suda sorunsuz tutulur; az miktarda tuz eklemek isteğe bağlıdır ve tatlı su komşularıyla tutuluyorsa gerekmez.
• Dekor: Yoğun bitki, yüzen bitkiler, kuru yapraklar ve yuva yeri olarak kullanılabilecek boru ya da küçük mağaralar.
• Akıntı: Çok zayıf; süngerli filtre idealdir.
• Kapak: İyi zıplar; sıkı kapak ve yüzeyde ılık hava boşluğu gerekir.

Etçildir. Küçük granül ve pul yemi kabul eder; dondurulmuş ya da canlı kan kurdu, artemia, dafniya ve sivrisinek larvasıyla destekleyin. Günde 1–2 kez, birkaç dakikada bitecek kadar verin.

Erkekler birbirine karşı saldırgandır; aynı akvaryumda iki erkek tutulmamalıdır. Diğer türlerle genellikle sakindir ama uzun yüzgeçli, renkli balıkları rakip görebilir. Karides yavrularını yer.

Uygun arkadaşlar: Harlekin rasbora, kalem balıkları, küçük tetralar, kuhli, otocinclus, corydoras, nerit salyangoz.

Kaçının: Kendi türünden ikinci erkek, Siyam betası ve diğer yabani betalar (melezlenebilir), uzun yüzgeçliler, yüzgeç çekenler, guramiler.

Tek erkek, tek başına ya da 1–2 dişiyle tutulur. Dişiler saklanabilecekleri bitkili alanlara ihtiyaç duyar. Nesli tehlikedeki bir tür olduğu için diğer betalarla melezlenmemesine özen gösterin; yalnızca aynı türden ve kaynağı bilinen bireyleri eşleştirin.

Erkek köpük yuvasını genellikle bir boru, yaprak altı ya da mağara gibi korunaklı bir yere kurar. Sarılmalarla bırakılan yumurtaları ağzıyla toplayıp yuvaya yerleştirir ve korur. Dişi yumurtlamadan sonra ayrılmalıdır. Yumurtalar 1–2 günde açılır; yavrular infusoria ve mikro solucanla başlar, ardından artemia nauplii yer. Genç erkekler olgunlaştıkça ayrılmalıdır.

Dayanıklıdır. Kirli suda yüzgeç çürümesi, soğuk suda beyaz benek ve kadife hastalığı görülebilir. Sabit ve sıcak su, haftada %20–25 su değişimi ve yeni bireyler için karantina en iyi korumadır.

Erkekler çok koyu gövdeli, yoğun yeşil–turkuaz pullu ve daha uzun yüzgeçlidir; solungaç kapaklarında parlak yeşil işaretler bulunur. Dişiler açık kahverengi, yatay koyu şeritli ve kısa yüzgeçlidir; parlak pulları seyrektir ve karın altında yumurta noktası görülebilir.