Saron Karidesi

Saron karidesi, yeşil, kahverengi ve krem tonlarında mermer gibi desenli gövdesi ve sırtındaki küçük tüy demetleriyle tanınır. Bu desen, yosun ve kabuklu canlılarla kaplı kaya molozu üzerinde mükemmel bir kamuflaj sağlar. Rengini ortama göre bir ölçüde değiştirebilir; gece genellikle daha kırmızımsı görünür. Erkeklerin ön kıskaçları ince ve gövdesinden bile uzundur.

Dayanıklı ve iştahlı bir leşçi olduğu için balık akvaryumlarında ve sert mercanlı resiflerde sık tutulur. Ancak tamamen resif uyumlu sayılmaz; aç kaldığında küçük polipleri, zoanthidleri ve tridakna mantosunu didikleyebilir. Piyasadakiler doğadan toplanır. Cinsin başka türleri de "Saron" adıyla satılabilir.

Kızıldeniz ve Doğu Afrika'dan Hint Okyanusu ve Güneydoğu Asya üzerinden Avustralya ve Hawaii'ye kadar yayılır. Daha çok lagünlerde, mercan molozu ve kaya parçaları arasında, genellikle 12 metreden sığ sularda yaşar. 2013'te Lübnan kıyılarında da görülmüştür; Doğu Akdeniz'e büyük olasılıkla Süveyş Kanalı yoluyla ulaşmıştır.

• Hacim: Bir çift için en az 75 litre, bol kovuklu ve gölgeli köşeleri olan canlı kaya düzeni.
• Su: Tuzluluk 1,023–1,026 özgül ağırlık, pH 8,1–8,4, sıcaklık 24–27°C. Magnezyum ve iyot deri değişimi için önemlidir; değerler kararlı tutulmalıdır.
• Resif uyumu: Dikkatle resif uyumludur. Taş mercanlar genellikle güvendedir; zoanthid, küçük polipli yumuşak mercanlar ve tridaknalar risk altındadır.
• Alıştırma ve ilaç: En az 1 saat damlatma yöntemiyle alıştırılır; bakır içeren ilaçlar öldürücüdür.

Hepçildir. Doğada geceleri ince kumu eleyerek detritus ve plankton toplar, dibe düşen leşleri de yer. Akvaryumda dondurulmuş misis, kıyılmış karides ve midye, batan granül kabul eder. Haftada 3–4 kez ışıklar sönmeden önce kovuğunun yakınına küçük bir parça yem vermek, mercanlara yönelmesini büyük ölçüde azaltır.

Gececidir; gündüz kaya aralarında hareketsiz bekler ve kamuflajına güvenir. Tehlikede kovuğa çekilir, gerekirse ani bir sıçrayışla uzaklaşır. Balıklara karşı barışçıldır, ama çok küçük karidesleri ve deri değiştiren karidesleri rahatsız edebilir.

Uygun arkadaşlar: Palyaço balıkları, kardinal balıkları, gobiler, blenniler; temizlikçi ve ateş karidesleri, keşiş yengeçleri, salyangozlar.

Kaçının: Şahin balıkları, iri lipsozlar, tetik ve aslan balıkları; cüce karidesler, zoanthid ağırlıklı mercan bahçeleri ve tridaknalar.

En uygun düzen tek ya da bir çifttir. Aynı akvaryumdaki iki erkek kıskaçlarıyla birbirini kovalar; küçük akvaryumda bu, zayıf bireyin ölümüyle sonuçlanabilir. Çok büyük akvaryumlarda birkaç birey ancak bol kovukla bir arada tutulabilir.

Dişi döllenmiş yumurtaları karın bacaklarının altında taşır ve larvaları geceleri suya bırakır. Larvalar uzun bir planktonik dönem geçirir; ev akvaryumunda yaşatılması pratik olarak mümkün değildir.

• Deri değişimi: Birkaç haftada bir kabuk değiştirir; bu dönemde saklanacak yer bulamazsa saldırıya açıktır.
• Kopan kıskaç: Kavga ya da stresle kopan kıskaç birkaç deri değişiminde yeniden uzar.
• Ani ölümler: Bakır, hızlı tuzluluk değişimi ve düşük oksijen.

Erkeklerin ön kıskaçları çok uzun ve incedir, gövde boyunu geçebilir. Dişilerin kıskaçları kısadır; ilk bacak çiftinde fırça gibi tüyler bulunur ve sırttaki tüy demetleri daha sıktır.