Apistogramma hongsloi

Apistogramma hongsloi, macmasteri ile aynı akraba grubunda yer alan, Orinoco havzasına özgü bir türdür. Erkeğin açık krem–altın gövdesi, özellikle alt yarısında somon ve kırmızı–turuncu tonlarla süslenir; yanaklarda mavi parıltı, sırt yüzgecinde kırmızı kenar, kuyrukta kırmızı benek ya da bantlar bulunur.

Renk yoğunluğu beslenmeye, ışığa ve balığın kondisyonuna çok bağlıdır. Mağazada soluk görünen erkekler iyi bir akvaryumda birkaç hafta içinde belirgin biçimde renklenir. Satılan bireylerin önemli bir kısmı çiftlik üretimidir.

Kolombiya'da Meta ve Vichada nehirlerinin orta kesimleri ile Venezuela'da orta Orinoco sisteminde, küçük kollar ve durgun sularda yaşar. Bu sular yağışlı mevsimde genişleyen, yaprak ve bitki dolu, yumuşak sulardır.

• Hacim: Bir erkek ve iki dişi için en az 60 litre.
• Dekor: Her dişiye bir mağara, ince kum, kökler, kuru yaprak ve bol bitki.
• Su: 25–27°C; yumuşak ve hafif asidik ideal, çiftlik bireyleri orta sertliğe uyum sağlar.
• Bakım: Haftada %25 su değişimi, düşük nitrat, hafif akıntı.

Etçildir. Artemia, misis, kan kurdu, siklops ve dafniya gibi proteinli dondurulmuş yemler rengini en iyi açan yemlerdir. Küçük batan granülleri de kabul eder.

Erkekler bölgecidir ve kendi türünden erkeklere karşı serttir. Dişiler yavru döneminde çok saldırganlaşabilir. Orta katmandaki sakin balıklara genellikle dokunmaz; yavru karidesleri avlar.

Uygun arkadaşlar: Küçük tetralar (kardinal, ember, kırmızı burun), kalem balıkları, balta balıkları, otocinclus.

Kaçının: Başka apistogramma erkekleri (küçük akvaryumda), iri çiklitler, karides üretimi, yemde baskın hızlı barblar.

Harem düzeni: 1 erkek ve 2 dişi. Dişilerin mağaraları birbirinden uzak konmalıdır. Tek çift tutulursa erkeğe saklanma yeri bırakın; yavru bakan dişi onu uzak tutar.

Dişi yumurtaları mağaranın tavanına ya da duvarına bırakır ve bakımı üstlenir; bu dönemde sarı renge bürünür. Yumurtalar 2–3 günde açılır, yavrular birkaç gün sonra serbest yüzer. Küçük akvaryumda dişinin saldırganlığı nedeniyle erkek ayrılmak zorunda kalınabilir. Yavrular yeni çıkmış artemia ile beslenir.

Kötü su kalitesine duyarlıdır. Solgun renk çoğu zaman stres, yanlış beslenme ya da yüksek nitrat belirtisidir. Yeni bireyler karantinada gözlenmelidir.

Erkekler 6–7 cm olur; gövdeleri daha uzun, sırt ve anal yüzgeçleri sivri, renkleri kırmızı tonludur. Dişiler 4–5 cm, açık kahve–sarı ve belirgin siyah yan çizgilidir; yavru döneminde parlak sarıya dönerler. Gençlerde cinsiyet ayrımı zordur.