Ateş Yılan Balığı

Ateş yılan balığı, koyu gövdesini boylu boyunca kesen kırmızı–turuncu çizgiler ve beneklerle dikenli yılan balıklarının en gösterişlisidir. Yavrularda renkler daha soluktur, büyüdükçe belirginleşir.

Akvaryumda 80 cm'yi, doğada 1 metreyi bulabilir; mağazadaki 15 cm'lik yavru yıllar içinde büyük bir akvaryum ister. Zeki ve uzun ömürlüdür, sahibini tanır. Derisi hassastır ve su kalitesine diğer dikenli yılan balıklarından daha duyarlıdır.

Güneydoğu Asya'nın ova nehirlerinde ve su basan alanlarında, kumlu ve çamurlu zeminlerde yaşar. Yağmur mevsiminde taşan sularla ormanlık alanlara dağılır, kuru mevsimde ana yataklara çekilir. Gündüzü zemine gömülü ya da kök aralarında geçirir, karanlıkta böcek larvaları, solucanlar ve küçük balıklarla beslenir.

Dikenli yılan balıklarının sırtında, sırt yüzgecinin önünde sıralanmış küçük, sivri dikenler bulunur. Bu dikenler kepçe filesine takıldığı için balık kapla ya da torbayla yakalanmalıdır.

• Hacim: Yetişkin için en az 600 litre ve 200 cm uzunluk.
• Zemin: Kalın, ince kum tabakası şart; gömülerek dinlenir. Çakıl derisini yaralar.
• Kapak: Sıkı kapak, kapalı hortum boşlukları.
• Su: Temiz, oksijenli ve sabit; olgun akvaryum. Haftada %30 su değişimi.
• Dekor: Büyük borular ve kökler.

Etçildir. Solucanlar, kan kurdu, karides, midye, balık filetosu; zamanla batan pelletler. Akşam ve gece beslenir. Hızlı yiyen akvaryum arkadaşları varsa yemini yerine kadar ulaştırın.

Diğer türlere karşı genellikle sakindir, ama büyüdükçe ağzına sığan balıkları avlar. Kendi türüne ve diğer dikenli yılan balıklarına bölgecidir.

Uygun arkadaşlar: Büyük ve sakin türler: büyük guramiler, büyük barblar, plekolar, büyük tetralar, sakin büyük çiklitler.

Kaçının: Küçük balıklar, karidesler, ısırgan ve agresif türler, diğer dikenli yılan balıkları.

Tek tutulur.

Ev akvaryumunda üretimi çok nadirdir; satılanlar büyük ölçüde doğadan toplanır.

• Deri enfeksiyonları: En sık sorundur; keskin zemin ve kötü su başlıca nedendir.
• İlaç hassasiyeti: Birçok ilaca, özellikle bakıra çok duyarlıdır.
• Kaçma: Kapak boşluklarından çıkıp kuruma.
• Açlık: Yeni gelen bireyler günlerce yem almayabilir; canlı solucan iştahı açar.

Dışarıdan güvenilir bir ayrım yoktur; olgun dişiler daha dolgun görünür.