Biotodoma Cupido

Biotodoma cupido, Geophagus türlerine benzeyen ama onlardan çok daha küçük kalan bir toprak yiyendir. Gri–altın gövdesinde sırt yüzgecinin altında koyu bir leke, gözün içinden geçen koyu bir bant ve yanaklarda mavi–yeşil parlak çizgiler bulunur. Olgun bireylerde sırt ve anal yüzgeçlerinin arka uçları uzar.

Sakin ve barışçıl yapısıyla melek balığı ve discus gibi türlerle aynı akvaryuma uyar. Buna karşılık su kalitesine duyarlıdır ve çakıllı, kirli ya da sert suda kısa sürede rengini ve iştahını kaybeder.

Amazon havzasında yavaş akan nehirlerin kumlu kıyılarında ve göllerde yaşar. Kumu eleyerek küçük omurgasızları yakalar; su yumuşak, asidik ve sıcaktır.

• Hacim: 4–6 bireylik grup için en az 200 litre ve 100–120 cm uzunluk.
• Zemin: İnce, yuvarlak kum zorunludur.
• Dekor: Kökler, yaprak birikintisi, yuvarlak taşlar ve kenarlarda bitkiler; ortada geniş açık kum alanı.
• Su: Yumuşak, asidik ve çok temiz su; haftada %30 değişim. Nitratın düşük tutulması önemlidir.
• Işık: Loş ışık ve yüzen bitkiler ürkekliği azaltır, renkleri öne çıkarır.

Hepçildir. Küçük, batan granül ve tabletler temel olsun; dondurulmuş kan kurdu, artemia, dafniya ve sivrisinek larvası ile çeşitlendirin. Günde 2–3 küçük öğün verin.

Barışçıldır; grup içinde küçük atışmalar dışında kavga görülmez. Ürkek olabilir; aktif ve agresif arkadaşlar yanında saklanır ve yem yarışında geride kalır.

Uygun arkadaşlar: Melek balığı, discus, orta boy tetralar, corydoras, otocinclus, cüce çiklitler (büyük akvaryumda), festivum.

Kaçının: Agresif Orta Amerika çiklitleri, iri ve hızlı yiyen balıklar, kaba zemin, küçük karidesler.

En az 4, tercihen 6 bireylik grup önerilir. Grup içinde bir çift ayrıldığında üreme alanını savunur, ama bu savunma ölçülüdür.

Açık alanda yumurtlayan bir türdür. Çift temizlenmiş bir taşa ya da kum çukuruna yüzlerce küçük yumurta bırakır. İki ebeveyn de yumurtaları ve yavruları korur. Akvaryumda üremesi için çok yumuşak ve asidik su gerekir. Yavrular artemia nauplii ile beslenir.

• Su kalitesine duyarlılık: Yüksek nitratta iştahsızlık ve renk kaybı.
• Delik hastalığı (HLLE): Toprak yiyenlerde yaygındır.
• Bakteriyel enfeksiyonlar: Taşıma sonrası; karantina önerilir.
• Ani değer değişimleri: Sıcaklık ve pH'taki hızlı değişimler strese yol açar; yeni suyu önceden akvaryumla aynı değerlere getirin.

Dışarıdan ayırt etmek zordur. Erkekler genellikle biraz daha iri olur ve yüzgeç uzantıları daha uzundur. Kesin ayrım papilla ile yapılır.