Geophagus Altifrons

Geophagus altifrons, adını (yüksek alın) dik ve yüksek alın profilinden alır. Altın–bronz gövdesindeki her pul turkuaz parlar; yanaklarda mavi çizgiler, gövde ortasında koyu bir leke ve kenarları kırmızımsı yüzgeçler bulunur. Olgun bireylerde yüzgeçlerin uçları uzar.

Geophagus cinsinin "surinamensis grubu" olarak bilinen iri ve barışçıl türlerindendir. Bu gruptaki türler birbirine çok benzer ve ticarette sık karıştırılır; altifrons en yaygın olanlardandır.

Brezilya'da Amazon'un güneyden gelen berrak su kollarında (Xingu, Tapajós, Tocantins gibi) ve bunlara bağlı göllerde yaşar. Kumlu sığlıklarda gruplar hâlinde dolaşır ve kumu eleyerek böcek larvaları ile küçük kabukluları yakalar.

• Hacim: 4–6 bireylik grup için en az 400 litre ve 180 cm uzunluk.
• Zemin: İnce, yuvarlak kum şarttır; geniş açık kum alanı bırakın.
• Dekor: Kenarlarda kökler ve büyük taşlar. Köke bağlı bitkiler ve sert yapraklı türler dayanır; kumu eşelediği için küçük ön plan bitkileri zarar görür.
• Su: Yumuşak, hafif asidik ve temiz su; haftada %30–50 değişim. Nitrata duyarlıdır.
• Işık: Orta–loş ışık; yüzen bitkiler ürkekliği azaltır.

Hepçildir. Küçük, batan granül ve tabletleri temel alın; dondurulmuş kan kurdu, artemia, misis ve sebzeli yemle çeşitlendirin. Kumdan eleyerek beslendiği için yemin dibe düşmesi gerekir. Günde 2–3 küçük öğün verin.

Sakin ve sosyal bir balıktır. Grup içinde hiyerarşi kurulur ama ciddi kavga nadirdir. Kumu eleme davranışı sürekli ve izlemesi keyiflidir.

Uygun arkadaşlar: Severum, uaru, festivum, melek balığı, Satanoperca türleri, büyük tetralar, plekolar, corydoras.

Kaçının: Agresif Orta Amerika çiklitleri, çakıl zemin, küçük karidesler.

En az 4, tercihen 6 ve üzeri bireylik grup olarak tutulur. Tek başına tutulan birey ürkek olur. Grubun içinden zamanla bir çift ayrılır ve üreme döneminde küçük bir alanı korur.

Gecikmeli ağız kuluçkacısıdır. Çift yumurtalarını temizlenmiş bir taşa bırakır; yumurtalar açılmaya yakın ya da açıldıktan sonra larvalar ebeveynin ağzına alınır. Yavrular serbest yüzmeye başladıktan sonra da tehlike anında ağza sığınır. Yavrular artemia nauplii ile beslenir.

• Delik hastalığı (HLLE): Yüksek nitrat ve kötü su koşullarında sık görülür.
• Solungaç ve ağız tahrişi: Kaba zeminde.
• Bağırsak sorunları: Tek düze ve kaba yemlerle.

Dışarıdan güvenilir ayrım yoktur. Erkekler genellikle daha iri olur, alın kamburu ve yüzgeç uzantıları daha belirgindir. Kesin ayrım papilla ile yapılır.