Kardinal Karides

Kardinal karides, 2009'da bilimsel olarak tanımlanan ve yalnızca Endonezya'nın Sulawesi adasındaki Matano Gölü'nde yaşayan bir türdür. Koyu kırmızı gövdesi küçük beyaz beneklerle süslüdür; ön bacaklarındaki beyaz uçlar "eldiven" görüntüsü verir.

Güzelliği kadar hassasiyetiyle de bilinir: Diğer Sulawesi karidesleri gibi sıcak, yumuşak ama bazik su ister ve değer dalgalanmalarını affetmez. Doğal yaşam alanı çok dar olduğundan doğada tehdit altındadır; mümkünse akvaryumda üretilmiş bireyler tercih edilmelidir.

Matano Gölü, Sulawesi'nin Malili göl sisteminin en derin ve en eski gölüdür. Suyu çok berrak, besin bakımından fakir ve demirce zengindir. Kardinal karides kıyıya yakın taşlık alanlarda, taş yüzeylerindeki biyofilmi otlayarak yaşar.

• Hacim: 30 litre ve üzeri; büyük hacim, bu türün en çok ihtiyaç duyduğu kararlılığı sağlar.
• Su: RO suyu ve Sulawesi karidesleri için hazırlanmış mineral ile GH 4–8, KH 2–5, pH 7,5–8,5. Musluk suyu genellikle uygun değildir.
• Sıcaklık: 26–29°C; 24°C'nin altı uzun süre uygun değildir.
• Zemin ve dekor: İnert kum ya da ince çakıl; bol taş ve kovuk. pH'ı düşüren aktif zeminler kullanılmaz.
• Alıştırma: Damla yöntemiyle 2–3 saat. İlk haftalardaki kayıplar bu türde yaygındır.

Hepçildir; ana besini taşlardaki biyofilmdir. Bu yüzden taşları önceden olgunlaşmış bir akvaryum çok önemlidir. Ek olarak çok az miktarda karides yemi, spirulina ve toz biyofilm yemi verilir. Fazla yem su kalitesini hızla bozar.

Barışçıl ve utangaçtır. Gün boyu taşların üstünde ve arasında otlar; kalabalık grupta daha rahat görünür.

Uygun arkadaşlar: Tavşan salyangozu (Tylomelania), nerit salyangozlar, aynı su değerlerini isteyen diğer Sulawesi canlıları.

Kaçının: Neocaridina ve arı karidesleri (farklı su ister), neredeyse bütün balıklar, bakır içeren her ürün.

En az 10, tercihen 20 bireylik bir koloniyle başlayın. Çoğalma yavaş olduğu için koloni aylar içinde ancak az sayıda büyür. Farklı Sulawesi karidesi türlerini aynı akvaryumda tutmak, hangi türün sorun yaşadığını anlamayı zorlaştırır; tek türle başlamak daha güvenlidir.

Larva evresi yoktur. Dişi az sayıda (genellikle 20'nin altında) iri yumurtayı karnının altında 3–4 hafta taşır; yavrular minik ama tam gelişmiş çıkar. Kararlı su ve bol biyofilm üremenin anahtarıdır.

• Ani toplu ölüm: Sıcaklık düşüşü, pH ya da GH dalgalanması, amonyak.
• Başarısız deri değişimi: Ani ve büyük su değişimleri; küçük, değerleri eşitlenmiş değişimler yapın.
• Taşınma stresi: Yeni gelen bireylerde ilk haftalarda kayıp sık görülür.

Dişiler biraz daha iri ve karın bölgesi daha geniştir; yumurtalar karnın altında görülebilir. Erkekler daha küçük ve incedir.