Dev Yelken Molly

Dev yelken molly, adından da anlaşılacağı gibi yelkenli molly'lerin en büyüğüdür. Yetişkin erkeğin sırt yüzgeci 18–19 ışınlıdır; yakın akrabası yelken mollyde (P. latipinna) bu sayı 13–14 civarındadır. Bu yüzden velifera erkeğinin yelkeni hem daha uzun hem de belirgin biçimde daha yüksektir. Gövde gümüşi–yeşil zemin üzerinde sıra sıra parlak beneklerle süslüdür; kur sırasında yelkendeki mavi–yeşil parıltılar öne çıkar.

Saf yabani hat mağazalarda nadirdir. "Yelken molly" adıyla satılan iri ve yelkenli balıkların önemli bir kısmında bu türün kanı vardır. Hem boyu hem de su isteği nedeniyle küçük akvaryumlar için değil, geniş ve sert sulu düzenler için uygundur.

Yalnızca Meksika'nın Yukatan Yarımadası kıyısında, deniz kenarındaki lagünlerde, kıyı göllerinde ve tatlı suyun denizle karıştığı acı sularda yaşar. Bu sular sıcak, sert ve tuz oranı mevsime göre değişkendir. Dar bir bölgeye özgü olduğu için yaşam alanındaki kıyı yapılaşması ve kirlilik türü doğrudan etkiler.

• Hacim: Küçük bir grup için en az 250 litre ve 120 cm tank boyu. Yelkenin gelişmesi için uzun ve derin tank şarttır.
• Su: 25–28°C, pH 7.5–8.5, çok sert su. Litre başına 2–5 g deniz tuzu sağlığı belirgin biçimde destekler.
• Temizlik: İri ve çok yiyen bir balıktır; güçlü filtre ve haftada %30 su değişimi gerekir.
• Düzen: Geniş açık alan, kenarlarda sert yapraklı ve tuza dayanıklı bitkiler (anubias, Java eğreltisi), yosun tutan taşlar.

Ağırlıklı olarak bitkisel beslenir. Spirulinalı pul ve granül yem temel olmalı; haşlanmış ıspanak, kabak ve bezelye düzenli verilmelidir. Haftada birkaç kez dondurulmuş artemia, misis ya da kan kurdu eklenir. Akvaryumdaki yumuşak yosunları sürekli otlar.

Diğer türlere karşı barışçıldır. Erkekler yelkenlerini açıp yan yana durarak birbirine gösteri yapar; bu gösteriler nadiren yaralanmayla biter. Dişilerin peşinden ısrarla koşar, bu yüzden dişi sayısı fazla tutulur.

Uygun arkadaşlar: Yelken molly ve diğer iri molly'ler, kılıç kuyruk, sert ve tuzlu suya uyumlu gökkuşağı balıkları, Ancistrus pleko.

Kaçının: Yumuşak ve asidik su isteyen türler, yüzgeç çeken barblar ve tetralar, uzun süre tuzlu suya dayanamayan türler.

Her erkeğe 2–3 dişi önerilir. 250 litrede 2 erkek ve 4–6 dişi uygun bir başlangıçtır. Birden fazla erkek, gösterilerin ortaya çıkmasını sağlar ve tek bir erkeğin dişilere yönelik baskısını azaltır. Yelken mollyle aynı akvaryumda tutulursa melezlenir; saf hat isteyenler türleri ayırır.

Canlı doğurur. Gebelik 4–6 hafta civarındadır; büyük dişiler bir seferde onlarca, bazen yüzü aşkın yavru doğurabilir. Yavrular iri doğar ve ilk günden ezilmiş pul yem, toz spirulina ve yeni çıkmış artemia ile beslenir. Erkeklerin yelkeni geç gelişir; bazı erkeklerde tam büyüklüğe ulaşması bir yılı bulabilir.

• Sallanma (shimmy): Yumuşak su ya da düşük sıcaklık belirtisidir; tuz ve sertlik düzeltilince çoğu zaman geçer.
• Kolumnaris ve mantar: Tuzsuz, yumuşak ve kirli suda sık görülür.
• Yelken yırtıkları: Dar akvaryum ve keskin dekor yelkeni yıpratır.
• Karantina: İri molly'ler taşınma stresine duyarlıdır; yeni gelenleri 2 hafta ayrı tutun.

Erkeklerde anal yüzgeç gonopodyuma dönüşmüştür ve dev, yüksek sırt yüzgeci bulunur. Dişiler daha iri gövdeli, derin karınlıdır; sırt yüzgeçleri küçük ve yuvarlaktır, anal yüzgeçleri yelpaze biçimindedir.