İnci Danio

İnci danio, zebra danionun yakın akrabasıdır ve onun kadar dayanıklıdır, ama görünüşü daha zariftir. İnce ve uzun gövdesi ışığın açısına göre mavi, mor ve pembe yansımalar veren sedefimsi bir parıltıyla kaplıdır. Gövdenin arka yarısında, kuyruğa doğru uzanan ince turuncu–kırmızı bir çizgi bulunur; bu çizgi erkeklerde daha parlaktır.

Yaklaşık 6 cm olur. Çok hızlı ve sürekli hareket eden bir türdür; geniş su değerlerine ve serin suya uyum sağladığı için yeni başlayanlar için de uygundur. Sürü hâlinde yüzerken parıltısı en iyi yandan gelen ışıkta görünür.

• Altın inci danio (Gold pearl danio): Sarımsı–altın zeminli, sedefimsi parıltısı daha hafif bir üretim formudur; bakımı yabani formla aynıdır.

Güneydoğu Asya'da geniş bir alana yayılmıştır: tepelik bölgelerdeki berrak dereler, çakıllı ırmak kolları ve ova göletleri. Su genellikle akıntılı, oksijence zengin ve nötre yakındır; mevsime göre sıcaklık belirgin biçimde değişir.

• Hacim: 6–8 bireylik sürü için en az 80 litre; 70–80 cm ve üzeri boy hacimden önemlidir.
• Su: 20–25°C, pH 6,5–7,5. Oda sıcaklığı sabit olan evlerde ısıtıcısız da tutulabilir.
• Akıntı: Orta akıntıyı sever; filtre çıkışında yüzer.
• Düzen: Kenarlarda bitki, önde ve üstte geniş açık alan.
• Kapak: Çok iyi zıplar; kapak şarttır.

Hepçildir ve iştahlıdır. Pul ve granül yem temel olsun; dondurulmuş artemia, dafniya, sivrisinek larvası ve kan kurdu ile çeşitlendirin. Doğada yüzeye düşen böcekleri yakalar; yemi çoğunlukla yüzeyden alır.

Barışçıl ama çok hareketlidir. Sürü hâlinde üst katmanda sürekli dolaşır; erkekler dişileri ve birbirlerini kovalar. Hızı nedeniyle yavaş ve uzun yüzgeçli türleri rahatsız edebilir.

Uygun arkadaşlar: Diğer daniolar, orta boy rasboralar, barblar, corydoras, botialar, kuhli, gökkuşağı balıkları.

Kaçının: Yavaş ve ürkek türler, beta gibi süzülen yüzgeçli balıklar, ağzına sığacak kadar büyük yırtıcılar.

En az 6, ideali 10 ve üzeri birey. Kalabalık sürüde kovalamacalar birçok bireye dağılır ve balıklar daha sakin görünür. Az sayıda tutulduklarında baskın bir erkek diğerlerini sürekli yorabilir.

Yumurtalarını bitkilerin ya da çakılların arasına saçar; ebeveyn bakımı yoktur ve yumurtalar hızla yenir. Üreme için sığ bir akvaryumun tabanına yumurta ızgarası, iri çakıl ya da yoğun yosun konur ve iyi beslenmiş bir grup birkaç gün tutulur. Sabahın erken saatlerinde yumurtlar. Yetişkinler alındıktan sonra yavrular birkaç gün içinde serbest yüzer; infusoria ve ardından yeni çıkmış artemia ile beslenir.

Çok dayanıklıdır. Dar ve kapaksız akvaryumda zıplayarak kaybolma en sık kayıp nedenidir. Kötü su kalitesi beyaz benek ve yüzgeç çürümesine yol açabilir; haftada %25–30 su değişimi yapın.

Erkekler daha ince yapılıdır; gövdedeki turuncu–kırmızı çizgi ve yüzgeçlerdeki sıcak tonlar daha parlaktır. Dişiler daha dolgun karınlı ve biraz daha soluktur.