İnci Otu

İnci otu, Florida'ya özgü, çok küçük ve uzunca açık yeşil yaprakları ince saplar üzerinde üçlü-dörtlü halkalar hâlinde dizilen bir bitkidir. Fotosentez hızlandığında yaprak uçlarında biriken oksijen kabarcıkları inci gibi parladığı için "inci otu" adıyla bilinir. Hobide uzun yıllar Hemianthus micranthemoides adıyla satılmıştır; ancak ticaretteki bitkinin büyük kısmının aslında H. glomeratus olduğu anlaşılmıştır.

Esnek bir bitkidir: Budanmadan bırakılırsa dik saplarla 15–20 cm'lik yumuşak bir çalı oluşturur; sık ve alçak budanırsa orta plan ile ön plan arasında halıya yakın bir örtüye dönüşür. HC Cuba ve Monte Carlo'dan daha kolaydır; CO₂'siz akvaryumda orta ışıkta büyür.

• Saplar 3–5'li küçük demetler hâlinde, demetler arasında 2 cm bırakılarak dikilir.
• Alt yapraklar alınır, ince saplar pensle 2–3 cm gömülür.
• Taş ve kök diplerinde, ön planla arka plan arasında geçiş bitkisi olarak kullanılır.

• Işık: Orta; güçlü ışıkta daha sık ve alçak kalır.
• CO₂: Gerekmez ama faydalıdır; inci görüntüsü en çok CO₂'li akvaryumda görülür.
• Gübre: Düzenli sıvı gübre; besin azlığında yaprak uçları soluklaşır.
• Budama: Makasla, tepeden düzenli kırpılarak istenen biçim verilir. Sık budandıkça daha gür olur.

Tepe kesimleri yeniden dikilerek kolayca çoğaltılır. Zemine yatan saplar boğumlarından kök salarak kendiliğinden yayılır.

• İç kısımların çürümesi: Çok sık ve kalın kalan çalının içi ışık alamaz; zaman zaman inceltin.
• Seyrek, uzun saplar: Işık yetersizdir.
• Saplar arasında ip yosunu: İnce yapraklar yosun tutar; dengeli ışık süresi ve otçul karidesler yardımcı olur.
• Soluk yeni yapraklar: Demir eksikliği.