Kırmızı Karınlı Piranha

Kırmızı karınlı piranha, üzeri parlak beneklerle kaplı gümüşi-gri gövdesi ve kırmızı-turuncu boğazı ve karnıyla tanınır. Güçlü çene kaslarına ve üçgen biçimli, jilet gibi keskin dişlere sahiptir. Ünü abartılı olsa da gerçekte ürkek bir balıktır; doğada sürü hâlinde yaşar ve balık, böcek, kabuklu ve leşle beslenir.

Akvaryumda 25–30 cm'ye ulaşır ve yalnızca kendi türüne ayrılmış büyük bir tankta tutulmalıdır. Bazı ülkelerde ve bölgelerde bulundurulması yasak ya da izne bağlıdır; satın almadan önce yerel mevzuatı kontrol edin. Hiçbir koşulda doğaya bırakmayın.

Amazon, Paraná-Paraguay ve kuzeydoğudaki kıyı nehirlerinde; yavaş akan kollarda, taşkın göllerinde ve bitkili kıyı bölgelerinde geniş bir yayılışa sahiptir. Kurak mevsimde sular çekildiğinde küçük göllerde sıkışan sürüler, türün saldırgan ününe kaynaklık eden yoğun beslenme davranışını gösterir.

• Hacim: 4–6 bireylik grup için en az 400 litre; 150 cm ve üzeri uzunluk.
• Su: 24–27°C, pH 6–7,5, yumuşak–orta sert su.
• Filtre: Etçil beslenme yoğun atık üretir; güçlü filtrasyon ve haftada %30 su değişimi gerekir.
• Dekor: Kökler, büyük taşlar ve sağlam bitkiler (Anubias, Java eğreltisi) saklanma alanı sağlar. Ürkek bir tür olduğu için loş ışık ve sakin bir oda tercih edilmelidir.
• Güvenlik: Bakım sırasında elinizi suya sokmadan önce balıkların beslenmiş ve sakin olduğundan emin olun; uzun saplı aletler kullanın.

Etçildir. Beyaz etli balık fileto şeritleri, karides, midye, dondurulmuş misis karidesi ve etçil balıklar için üretilmiş granül yemler uygundur. Canlı yem balıkları hastalık taşıma riski nedeniyle önerilmez. Memeli ve kümes hayvanı eti sindirim ve su kalitesi sorunlarına yol açtığı için verilmemelidir. Artan yemi kısa sürede temizleyin.

Sürü içinde bir sıralama kurulur; beslenme sırasında itişmeler ve ısırık izleri görülebilir. Diğer balıkları av olarak görür; birlikte tutulan türler çoğunlukla zamanla yenir. Ürktüğünde topluca bir köşeye kaçar.

Uygun arkadaşlar: En güvenlisi yalnızca kendi türü. Bazı bakıcılar çok büyük tanklarda iri, zırhlı plekoları birlikte tutar, ama bu da risk taşır.

Kaçının: Neredeyse bütün akvaryum balıkları, karidesler ve diğer omurgasızlar.

Grup hâlinde tutulmalıdır: en az 4, ideali 6 birey. İki ya da üç bireylik gruplarda baskın birey diğerlerini sürekli hırpalayabilir; tek başına tutulan bireyler ise çoğu zaman aşırı ürkek olur. Bütün bireyleri aynı boyda ve aynı anda almak kavgaları azaltır.

Akvaryumda üretilebilir. Çift, zeminde bitkiler arasında bir çukur hazırlar; dişi yumurtalarını buraya bırakır ve yumurtalar korunur. Bu dönemde ebeveynler çok daha saldırgan olur. Yavrular birkaç gün içinde açılır ve hızla büyür; kardeşler arasında yamyamlık yaygındır.

• Yaralanmalar: Sürü içi ısırık yaraları ve yüzgeç hasarları sık görülür; iyi su kalitesiyle genellikle kendiliğinden iyileşir.
• Kötü su kalitesi: Artık et parçaları amonyak ve nitrat yükünü hızla artırır.
• Beyaz benek (ich): Taşıma sonrası görülebilir.

Dışarıdan ayırt etmek zordur. Üreme döneminde her iki cinsiyetin rengi koyulaşır; dişilerin karnı yumurta taşıdıkça dolgunlaşır.