Kırmızı Kıskaçlı Kerevit

Kırmızı kıskaçlı kerevit, Avustralya ve Yeni Gine'ye özgü, akvaryumda tutulan en iri kerevitlerden biridir. Adını, yetişkin erkeklerin kıskaçlarının dış kenarındaki yumuşak, parlak kırmızı şeritten alır. Gövdesi mavi–yeşil ile zeytin arasında değişir ve küçük krem beneklerle süslüdür; başının üstünde dört belirgin sırt bulunur.

Sıcak suyu sever, hızlı büyür ve dayanıklıdır. Ancak boyutu ve iştahı nedeniyle topluluk akvaryumuna uygun değildir. Dünyanın birçok yerine yetiştiricilik için götürülmüş ve doğaya karıştığı yerlerde istilacı popülasyonlar kurmuştur; bazı ülkelerde tutulması ve ticareti kısıtlıdır. Yaşadığınız yerdeki güncel mevzuatı kontrol edin ve doğaya asla bırakmayın.

Kuzey Avustralya ve güney Yeni Gine'nin sıcak, yavaş akan nehirlerinde, durgun sularında ve sulak alanlarında yaşar. Bulanık suya ve değişken koşullara dayanıklıdır.

• Hacim: Tek bir yetişkin için 150 litre ve üzeri, geniş taban alanı.
• Saklanma: Gövdesini tamamen alacak büyüklükte kovuk: PVC boru, taş mağara.
• Kapak: Ağır ve boşluksuz kapak şarttır.
• Su: 24–28°C; orta–sert, bazik su. Kalsiyum kabuk için önemlidir.
• Filtre: Güçlü bir filtre; iri bir kerevit ciddi atık üretir. Haftada %25–30 su değişimi.

Hepçildir ve oburdur. Batan kerevit ve balık tabletleri, granül yemler, haşlanmış sebze, kurutulmuş yapraklar; haftada birkaç kez balık, midye ya da karides eti. Fazla protein yerine dengeli beslenme kabuk sağlığını destekler.

Bölgecidir ve yakalayabildiği her canlıyı yer. Bitkileri keser, söker; dekoru yeniden düzenler. Kendi türünden bireylere, özellikle deri değiştirenlere, saldırır.

Uygun arkadaşlar: Tek başına tutulmalıdır. Çok büyük akvaryumlarda hızlı ve iri balıklarla deneyenler olsa da kayıp riski yüksektir.

Kaçının: Bütün küçük ve dipte yaşayan balıklar, karidesler, salyangozlar, canlı bitkiler, diğer kerevitler.

Tek başına tutulur. Üretim amacıyla eşler yalnızca çiftleşme süresince bir araya getirilir ve sonra ayrılır.

Larva evresi yoktur. Dişi yumurtaları kuyruğunun altında birkaç hafta taşır; yavrular tam gelişmiş küçük kerevitler olarak çıkar ve bir süre annenin kuyruğu altında kalır. Yetişkinler yavruları yiyebilir; ayrı büyütme akvaryumu gerekir.

• Başarısız deri değişimi: Kalsiyum eksikliği, düşük GH, ani değer değişimi.
• Su kalitesi: Büyük atık yükü nedeniyle amonyak ve nitrat birikmesi.
• Kabuk lekeleri: Kötü su koşullarında bakteriyel ya da mantar kökenli kabuk hastalıkları.

Yetişkin erkeklerin kıskaçlarının dış kenarında kırmızı, yumuşak bir şerit vardır; dişilerde yoktur. Erkeklerin üreme açıklıkları beşinci yürüme bacaklarının dibinde, dişilerinki üçüncü yürüme bacaklarının dibindedir.