Lobo Mercan

Hobide kısaca "Lobo" denen bu mercan, kalın ve etli dokusuyla beyin mercanlarını andırır. Koloni bazen ayrı ayrı yuvarlak başlardan, bazen de kıvrılarak uzayan vadilerden oluşur; aynı kolonide ikisi bir arada görülebilir. Doku pürüzsüz ya da hafif tırtıklı olabilir; renkler genellikle ağız çevresinde ya da vadi kenarlarında halkalar çizer. Gündüz doku şişkin durur, geceleri ağızlardan kısa beslenme dokunaçları çıkar.

2016'daki revizyonla eski Symphyllia türleri de Lobophyllia cinsine katıldı; bu yüzden cins bugün çok daha geniştir. Benzer görünen Lobophyllia corymbosa da ticarette aynı adla satılabilir. Ticareti CITES Ek-II'ye tabidir; akvaryumda üretilmiş frag ya da çiftlik kolonisi tercih edin.

• Rainbow Lobo: Tek kolonide kırmızı, yeşil, turuncu ve mavi tonları bir arada taşıyan formlar.
• Kırmızı ya da yeşil Lobo: Tek renk ağırlıklı, daha yaygın koloniler.

Kızıldeniz'den Orta Pasifik'e kadar üst resif yamaçlarında yaşar; bazı yerlerde baskın türdür ve birkaç metreyi bulan geniş kümeler oluşturur. Farklı renkteki koloniler yan yana büyüyüp tek bir yığın gibi görünebilir.

• Işık: Düşük-orta, yaklaşık 50–150 PAR. Fazla ışıkta renk kahverengiye döner ve doku büzülür.
• Akıntı: Düşük-orta ve dolaylı. Doku hafifçe sallanmalı; sert akıntı şişmesini engeller.
• Yerleşim: Kayanın alt bölgesi ya da kumun üstündeki sağlam bir taş.
• Su değerleri: Tuzluluk 1.024–1.026, KH 7–10 dKH, kalsiyum 400–450 mg/L, magnezyum 1250–1350 mg/L. Hoşgörülüdür, ama ani KH değişimlerinde doku kenardan çekilebilir. Nitrat 2–10 mg/L, fosfat 0,03–0,1 mg/L uygundur.

Fotosentetiktir, ama etli dokusu ek beslemeyle belirgin biçimde dolgunlaşır. Haftada bir-iki kez, ışıklar kapandıktan sonra beslenme dokunaçları açıldığında mysis, kırpılmış karides ya da LPS yemi ağızların üstüne bırakılır. Yemi her başa ayrı vermek, büyük başların küçükleri gölgede bırakmasını önler.

Uzun "sweeper" dokunaç çıkarmaz, ama komşu mercana mide ipliklerini salarak onu sindirebilir. Çevresinde 10 cm kadar boşluk bırakın. Euphyllia, Galaxea ve Favites gibi saldırgan türlerin erişim alanına koymayın.

Cüce melekler, büyük melek balıkları ve keşiş yengeçleri etli dokuyu didikleyebilir. Kıl kurtları sağlıklı dokuya saldırmaz, ama yaralı bölgelerde toplanabilir.

Ayrı başlardan oluşan kolonilerde her baş, iskeletteki sapından elmas uçlu testere ya da kesme pensesiyle ayrılarak çoğaltılır. Vadili kolonilerde kesim vadiler arasındaki duvardan yapılır ve daha risklidir. Kesilen parçalar birkaç hafta düşük akıntıda izlenmelidir. Büyüme yavaş olduğu için büyük koloniler pahalıdır.

• Doku çekilmesi: Fazla ışık, sert akıntı ya da komşu mercan teması sık nedenlerdir.
• Kahverengi jöle: Yaralı dokuda başlayıp hızla yayılabilir; etkilenen başı ayırın, mercan banyosu uygulayın.
• Şişmeyen doku: Yeni yerleşimde birkaç gün normaldir; sürerse akıntı ve ışığı azaltın.