Parkinson Gökkuşağı

Parkinson gökkuşağı, gümüşi–mavi gövdesinin özellikle arka yarısına dağılmış düzensiz turuncu–sarı lekeleriyle diğer gökkuşağı balıklarından kolayca ayrılır. Lekelerin şekli ve yoğunluğu her erkekte farklıdır; bu yüzden bir grubun içindeki bireyler birbirine benzemez.

11–12 cm'ye ulaşan, iri ve sakin bir türdür. Renkler yaşla ve gösteriş sırasında belirginleşir; genç bireyler gümüşi ve sadedir. Dayanıklılığı ve geniş su toleransıyla büyük toplum akvaryumları için iyi bir seçimdir.

Papua Yeni Gine'nin güneydoğu ucundaki kıyı ovalarında, berrak ve bitkili derelerde, ırmak kollarında ve bataklık kenarlarında yaşar. Sular sıcak, yumuşak–orta serttir; balıklar akıntının yavaşladığı bitkili kesimlerde toplanır.

• Hacim: 6–10 bireylik sürü için en az 200 litre ve 120 cm boy.
• Su: 25–27°C, nötr–hafif bazik, orta sert su. Haftada %25–30 su değişimi.
• Dekor: Kenarlarda yoğun bitki, kökler; önde geniş yüzme alanı.
• Işık: İyi ışık ve koyu zemin turuncu lekeleri öne çıkarır.
• Kapak: Zıplar; kapak sıkı olmalı.

Hepçil ve iştahlıdır. Kaliteli pul ve granül yem, dondurulmuş artemia, misis, kan kurdu ve dafniya; haftada birkaç kez bitkisel katkılı yem. Karotenoid içeren yemler turuncu lekeleri canlı tutar. Günde 2–3 kez az miktarda verin.

Barışçıl ve büyük akrabalarına göre biraz daha sakindir. Erkekler birbirine yüzgeç açarak gösteriş yapar; renkleri bu sırada belirgin biçimde koyulaşır. Yavru ve küçük karidesleri yer, çok küçük balıkları ürkütebilir.

Uygun arkadaşlar: Başka cinslerden iri gökkuşağı balıkları, kongo tetra, corydoras, ancistrus, sinodontis, botialar, büyük rasboralar.

Kaçının: Neocaridina karidesler, agresif çiklitler, uzun yüzgeçli yavaş balıklar; üretim yapılacaksa başka Melanotaenia türleri.

En az 6, ideali 10 ve üzeri birey. Dişi ağırlıklı bir grup (her erkeğe 2 dişi) dengelidir; birden fazla erkek bulunması gösteriş davranışını ve turuncu lekelerin yoğunluğunu artırır. Az sayıda tutulduğunda ürkek ve soluk kalır.

Diğer Melanotaenia türleri gibi sürekli üreyen bir yumurta saçıcıdır. Sabah saatlerinde ince yapraklı bitkilere ya da yün yumurtlama paspasına her gün birkaç yumurta bırakılır. Yapışkan iplikli yumurtaları ayrı bir kaba alın; ebeveynler yumurtaları ve yavruları yer. Yavrular 7–12 günde çıkar, önce infusoria ve sıvı yavru yemi, sonra yeni çıkmış artemia ile beslenir. Erkeklerin lekeleri ancak aylar sonra belirir.

Melezlenme: Diğer Melanotaenia türleriyle kolayca melezlenir; melez yavruların lekeleri silik ya da düzensiz olur. Saf hat için türü ayrı üretin.

• Beyaz benek: Ani sıcaklık düşüşünde görülebilir.
• Renk solması: Stres, küçük grup ve kötü suyun işaretidir.
• Şişkinlik: Aşırı beslemeden kaynaklanır.
• Genel olarak dayanıklı ve uzun ömürlüdür.

Erkekler daha iri, sırtı daha yüksektir ve arka yarıda turuncu–sarı lekeler taşır; yüzgeçleri sarı–turuncu ve koyu kenarlıdır. Dişiler daha küçük ve ince yapılıdır, gövdeleri düz gümüşi–gridir, turuncu leke taşımaz; yüzgeçleri renksiz ya da hafif sarımsıdır.