Zebra Botia

Zebra botia, gövdesini boydan boya kaplayan ince koyu ve açık çizgileriyle botiaların en kolay tanınanlarındandır. Yetişkinler 8–9 cm olur; bu yüzden palyaço botia ya da mavi botia için yeterli olmayan orta boy akvaryumlarda bile grup hâlinde tutulabilir.

Sakin bir botiadır ama grup içinde oyunbazdır. Rahat ettiği akvaryumda gündüz de görünür, dibi bıyıklarıyla sürekli tarar.

Güney Hindistan'da Batı Ghat dağlarından inen akarsularda, özellikle Krishna havzasının kollarında yaşar. Bu sular berrak, oksijenli ve akıntılıdır; zemin kum, çakıl ve iri taşlardan oluşur. Doğal yayılış alanı dardır.

• Hacim: 5–6 bireylik grup için en az 110 litre ve 100–120 cm boy.
• Su: 21–26°C, pH 6–7,5, yumuşak–orta sert. Haftada %25–30 su değişimi.
• Akıntı: Hafif–orta akıntı ve iyi havalandırma.
• Zemin: İnce kum ya da yuvarlak çakıl.
• Dekor: Taş yığınları, kökler ve mağaralar; birkaç dar sığınak dinlenme yeri olur.
• Kapak: Sıkı kapak gerekir.

Etçil ağırlıklı hepçildir. Küçük batan granül ve tabletler, dondurulmuş kan kurdu, artemia ve dafniya verilir. Haşlanmış sebzeyi de kemirir. Küçük salyangozları avlar; bitkili akvaryumda salyangoz sayısını düşük tutmaya yardım eder. Yemin bir kısmını akşam vermek, gece daha hareketli olan grubun payını almasını sağlar.

Barışçıl ve uyumludur. Çok küçük balıkları hareketliliğiyle ürkütebilir; uzun yüzgeçli yavaş balıkların yüzgeçlerini çekiştirebilir. Grup içinde kovalamaca ve sıralama kavgaları olur ama zararsızdır.

Uygun arkadaşlar: Rasboralar, daniolar, orta boy tetralar, küçük barblar, cüce zincir botia gibi küçük botialar.

Kaçının: Salyangozlar, karidesler, beta ve uzun yüzgeçli lepistes gibi yavaş balıklar, dibi sahiplenen çiklitler.

Zebra botia en az 5–6 bireylik grup ister; ideali 8–10'dur. Grup büyüdükçe balıklar daha cesur olur ve doğal oyun davranışları ortaya çıkar. Grubun en baskın bireyi çoğunlukla en iri olandır ve bu sıklıkla bir dişidir. Tek tutulan zebra botia saklanır ve solar.

Akvaryumda üretildiğine dair güvenilir kayıt yok denecek kadar azdır. Satılan bireylerin çoğu doğadan ya da hormonla üretim yapan çiftliklerden gelir.

• Beyaz benek: Botialarda sık görülür; yeni bireyler karantinaya alınmalıdır.
• İlaç hassasiyeti: Küçük pulludur; ilaçlara yarım dozla başlanır.
• Su kalitesi: Nitrat birikimine ve oksijen düşüklüğüne duyarlıdır; düzenli su değişimi şarttır.

Olgun dişiler daha dolgun ve yumurtalı görünür; erkekler daha incedir. Bunun dışında belirgin bir dış fark yoktur.