Otocinclus

Otocinclus, vantuz ağzıyla yaprak, cam ve taş yüzeylerindeki biyofilmi ve ince yeşil yosunu otlayan küçük bir zırhlı kedi balığıdır. Bitkili akvaryumların en sevilen "temizlik ekibi" üyelerindendir çünkü bitkilere zarar vermez ve küçük kalır. Mağazada birkaç benzer tür (O. vittatus, O. affinis, O. macrospilus) aynı adla satılır.

Zorluk derecesinin "orta" olmasının nedeni bakımı değil, satılan bireylerin çoğunun yabani yakalanmış ve aç olmasıdır. İlk haftalar kritiktir.

Güney Amerika'nın berrak, yavaş–orta akan derelerinde, kıyıdaki bitkiler ve sarkan otlar üzerinde büyük gruplar hâlinde yaşar.

• Hacim: 6 bireylik grup için en az 60 litre.
• Olgunluk: En az 2–3 aylık, yüzeylerinde biyofilm ve yosun oluşmuş bir akvaryum. Yeni kurulmuş "tertemiz" akvaryumda açlıktan ölür.
• Bitki: Geniş yapraklı bitkiler (Anubias, Amazon kılıcı) otlama yüzeyi sağlar.
• Su: Temiz, oksijenli su. Nitrata duyarlıdır.

Doğal biyofilm temel besinidir. Akvaryumdaki yosun yetmeyeceği için mutlaka destek verin:

• Haşlanmış kabak, salatalık ya da ıspanak (bir gece akvaryumda kalabilir)
• Spirulina tabletleri
• Otocinclus için üretilmiş biyofilm/yosun yemleri

Karnı içe göçmüş bir oto açtır; yeni gelenlerin karın hatlarını kontrol edin.

Son derece barışçıl ve ürkektir; hiçbir balığa ve karidese zarar vermez. Grup hâlinde güvende hisseder: en az 6 bireyle tutulmalıdır.

Uygun arkadaşlar: Neon ve diğer küçük tetralar, rasboralar, corydoras, karidesler, beta.

Kaçının: Büyük ve agresif çiklitler, Japon balığı (sıcaklık ve rekabet), otoları yemden uzak tutacak kadar hızlı ve iştahlı balıklar.

Otocinclus doğada büyük sürüler hâlinde yaşar; akvaryumda en az 6 birey önerilir. Grup hâlinde tutulan otolar daha cesur olur ve yüzeylerde açıkça otlar; tek ya da iki oto çoğu zaman saklanır ve beslenmesi zorlaşır.

Grup büyüklüğünü akvaryumdaki biyofilm ve yosun miktarı belirler. Kalabalık otolar doğal besini hızla tüketir; bu yüzden ek sebze ve tablet şarttır.

Akvaryumda ara sıra ürer. Dişi, birkaç yumurtayı yaprakların ve camın yüzeyine tek tek yapıştırır. Yavrular çok küçüktür ve bol biyofilm gerektirir; olgun ve bitkili bir akvaryumda kendiliğinden yavru görülebilir.

• Açlık: En sık kayıp nedenidir; yeni gelen otoları bol bitkili, olgun bir karantina tankında besleyin.
• Bakteriyel enfeksiyon: Yakalama ve taşıma stresi nedeniyle ilk haftalarda görülür.
• İlaçlara ve bakıra hassastır.

Yukarıdan bakıldığında dişiler daha geniş ve iridir. Erkekler daha küçük ve incedir; genital papilla erkeklerde daha belirgindir.