Palyaço Botia

Palyaço botia, turuncu–sarı gövdesi ve üç kalın siyah bandıyla en sevilen dip balıklarındandır. Oyunbazdır: Yan yatarak dinlenir, "ölü taklidi" yapar, gruptaki diğer botialarla kovalamaca oynar ve tıklama sesleri çıkarır.

Mağazada 5 cm satılır ama yavaş büyüyerek 20 cm'yi, büyük akvaryumda 30 cm'yi bulur ve 20 yılı aşkın yaşayabilir. Satın almadan önce bunu hesaba katmak gerekir.

Sumatra ve Borneo'nun nehirlerinde yaşar; yağmur mevsiminde su basan ovalara göç eder. Akvaryumdaki bireylerin büyük kısmı doğadan toplanır ya da çiftliklerde hormonla üretilir.

• Hacim: Yetişkin grup için en az 400 litre ve 150 cm boy. Gençler daha küçük akvaryumda başlayabilir ama büyüme planı yapılmalıdır.
• Saklanma yerleri: Kökler, mağaralar, dar aralıklar; botialar dar yerlere sıkışarak dinlenmeyi sever.
• Su: 26–29°C, oksijenli ve temiz; orta akıntı.
• Zemin: İnce kum (bıyıklar ve karın için).
• Kapak: Zıplayabilir.

Hepçildir. Batan granül ve tabletler, dondurulmuş kan kurdu, artemia, sebze. Salyangozları severek yer; bu yüzden salyangoz istilasına karşı da kullanılır.

Barışçıldır ama hareketli ve gürültülüdür; kendi grubu içinde hiyerarşi kurar. Gece de aktiftir.

Uygun arkadaşlar: Büyük tetralar, barblar, rasboralar, guramiler, melek balığı, discus (sıcaklık uyar, ama hareketlilik discusu rahatsız edebilir).

Kaçının: Salyangozlar, karidesler, çok yavaş ve ürkek türler, küçük akvaryumlar.

Palyaço botia sosyal bir sürü balığıdır: en az 5–6 birey. Tek ya da iki botia strese girer, saklanır ve hastalanmaya yatkınlaşır; kalabalık grupta oyunlarını ve tıklamalarını görmek mümkün olur. Grup büyüdükçe akvaryum da büyümelidir.

Akvaryumda neredeyse hiç üremez; ticari üretim hormon destekli olarak çiftliklerde yapılır.

• Beyaz benek: Botialar beyaz beneğe en yatkın türlerdendir; yeni bireyler mutlaka karantinaya alınır.
• İlaç hassasiyeti: Pulları çok küçüktür; birçok ilaca (özellikle malakit yeşili, formalin) hassastır. Doz yarıdan başlatılır, sıcaklık artışı tercih edilir.
• Zayıflama: İç parazitler ithal bireylerde sık görülür.

Dışarıdan ayırt etmek zordur. Olgun dişiler daha dolgun, erkeklerin kuyruk uçları daha içe kıvrık olabilir; güvenilir bir ayrım yoktur.