Pelvicachromis taeniatus

Pelvicachromis taeniatus, bilinen kribensisin (P. pulcher) yakın akrabasıdır ve gövdesinde gözden kuyruğa uzanan koyu bir yatay çizgi taşır. Çoğu Pelvicachromis türünün aksine erkekler de dişiler kadar renklidir; pulların koyu çerçevesi ve sık görülen parlak sarı üst dudak türü ayırt etmeye yardım eder.

Nijerya ve Kamerun'un pek çok derede birbirinden ayrı yaşayan popülasyonları, birbirinden çok farklı renk formları oluşturur. Bu formlar toplandıkları yerin adıyla satılır ve hattın saf kalması için birbiriyle çaprazlanmamalıdır.

• Moliwe: Kamerun kökenli, ticarette sık karşılaşılan yöresel form.
• Nigeria Red: Nijerya kökenli, kırmızı tonları belirgin form.
• Diğer yöresel formlar (Dehane, Kienke, Lobe, Wouri, Calabar): Toplandığı derenin adıyla satılan formlar; desen ve renk dağılımı birbirinden farklıdır, karıştırılmamalıdır.

Nijerya ve Kamerun'un kıyı bölgelerindeki orman derelerinde, durgun ya da yavaş akan, çoğu zaman yoğun bitkili sularda yaşar. Bu sular genellikle yumuşak ve hafif asidiktir.

• Hacim: Bir çift için en az 80 litre.
• Mağara: Hindistan cevizi kabuğu, küçük saksı ya da taş mağara şart.
• Zemin ve dekor: İnce kum, kökler, bitkiler ve görüş engelleri.
• Su: 23–26°C; kribensisten daha yumuşak suyu sever. Üreme için pH 6–7 ve 24–25°C uygundur. Haftada %25 su değişimi.

Hepçildir. Batan granül ve tabletler, dondurulmuş kan kurdu, artemia, dafniya ve misis; ara sıra bitkisel içerikli yem. Dipte beslenir.

Çoğu zaman barışçıldır; üreme döneminde mağarasının çevresini sert biçimde savunur ve dip balıklarını kovalar. Orta katman balıklarına nadiren ilgi gösterir. Karidesleri yer.

Uygun arkadaşlar: Orta katmanda yüzen sürü balıkları (tetralar, rasboralar, kongo tetra gibi Afrika karasinleri), ancistrus.

Kaçının: Küçük akvaryumda başka cüce çiklit çiftleri, dibi sürekli gezen balıklar, karidesler, iri agresif çiklitler.

Tek eşli çift olarak tutulur. Birkaç genç birlikte büyütülüp eşleşmesi beklenir ya da eşleşmiş çift alınır. Bir akvaryumda bir çift; ikinci çift için 150 litre ve üzeri, mağaraları uzak tutulmuş bir düzen gerekir.

Genellikle dişi başlatır: Kıvrılarak mor karnını erkeğe gösterir ve onu mağaraya davet eder. Yumurtalar mağaranın tavanına ya da duvarına bırakılır; dişi içeride yumurtalarla ilgilenir, erkek dışarıyı korur. Yumurtalar 2–3 günde açılır, yavrular 7–8 gün sonra serbest yüzer ve iki ebeveyn tarafından sürü hâlinde gezdirilir. Yavrular yeni çıkmış artemia ile beslenir. Kribensiste olduğu gibi pH yavruların cinsiyet oranını etkileyebilir.

Dayanıklıdır, ama yabani formlar sert suya ve yüksek nitrata kribensisten daha duyarlıdır. Tek düze beslenme ve kirli suda bakteriyel enfeksiyonlar görülebilir.

Erkekler daha iri (8 cm civarı), sırt ve anal yüzgeçleri sivri, kuyrukları yuvarlak ve çoğunlukla üst yarısı benekli olur. Dişiler daha küçük ve yuvarlak hatlıdır; üreme döneminde yanlarında pembe bir renk ve koyu mor bir karın belirir, sırt yüzgecinde koyu bant ve parlak gümüş–altın kenar bulunur.