Percula Palyaço Balığı

Percula palyaço balığı, sitede ayrı sayfası olan ocellaris palyaço balığının (Amphiprion ocellaris) en yakın akrabasıdır ve ikisi sık sık karıştırılır. En kolay ayrım beyaz bantlardadır: percula'da bantları çevreleyen siyah çizgiler belirgin biçimde kalındır ve turuncu daha parlak görünür. Sırt yüzgecindeki diken sayısı da farklıdır; percula'da genellikle 10, ocellaris'te 11 diken bulunur.

Mağazalardaki bireylerin büyük kısmı üretim (yetiştirme) balığıdır. Üretim percula'lar kuru yeme kolay geçer ve hastalıklara yabani bireylerden çok daha dayanıklıdır; yabani yakalanmış birey yerine bunları tercih edin. Tuzlu su balığıdır, tatlı suda yaşayamaz.

• Picasso: Beyaz bantları düzensiz biçimde birleşen, her bireyin deseni farklı olan üretim formu.
• Onyx: Siyah alanları çok genişlemiş, turuncunun büyük bölümünü kaplayan form.
• Platinum: Gövdesi neredeyse tamamen beyaz olan, turuncunun yalnızca baş ve yüzgeçlerde kaldığı form.

Avustralya'nın kuzeydoğusundan Melanezya adalarına uzanan sığ resiflerde ve lagünlerde yaşar. Doğada her zaman bir deniz şakayığıyla (anemon) birliktedir; en çok Heteractis magnifica, Stichodactyla gigantea ve Stichodactyla mertensii gibi büyük anemonlarda görülür. Derisini kaplayan mukus, anemonun yakıcı hücrelerini tetiklemez. Anemon balığı yırtıcılardan korur; balık da anemonu temizler, onu yemeye çalışan balıkları kovalar ve artık yemle besler.

• Hacim: Bir çift için en az 75 litre; 100 litre ve üzeri resif akvaryumu su değerlerini daha kararlı tutar.
• Su: Tuzluluk 1,023–1,026 özgül ağırlık, pH 8,1–8,4, sıcaklık 24–27°C. Amonyak ve nitrit sıfır, nitrat düşük olmalıdır.
• Olgunlaşma: Canlı kaya ve bakteri kültürüyle 4–6 haftalık döngüsünü tamamlamış akvaryuma konur.
• Resif uyumu: Resif uyumlu. Mercanlara, temizlikçi karideslere ve salyangozlara dokunmaz.
• Anemon şart değil: Üretim bireyler anemonsuz da sağlıklı yaşar; çoğu zaman bir mercanı ya da kaya köşesini kendine "ev" seçer. Doğal konak anemonları güçlü ışık ve deneyim ister, yeni başlayanlara önerilmez.

Hepçildir. Temel yem olarak deniz balığı granülü ya da pul yem verin; haftada birkaç kez dondurulmuş misis, artemia ve kopepod ekleyin. Yosun içeren yemler renkleri canlı tutar. Günde 2 kez, birkaç dakikada bitecek kadar yeterlidir.

Çift, seçtiği anemonu ya da köşeyi savunur; dişi bakıcının eline bile saldırabilir. Bunun dışında diğer balıklara karşı genellikle sakindir ve topluluk resif akvaryumuna uyar.

Uygun arkadaşlar: Resif uyumlu barışçıl türler: gobiler, ateş gobisi, blenniler, kraliyet gramma, Banggai kardinal balığı, temizlikçi karidesler.

Kaçının: Başka palyaço balıkları (ocellaris dahil), aslan balığı ve ağzına sığdığı yırtıcılar, agresif damseller ve iri dottybackler.

Palyaço balıkları akvaryumda tek çift olarak tutulur. Doğada bir anemonda üreyen çiftin yanında birkaç küçük, üremeyen erkek de bulunabilir; ama akvaryumun sınırlı alanında üçüncü birey çoğu zaman sürekli kovalanır ve ölür. Aynı akvaryuma farklı palyaço türleri de konmaz.

Çift kurmanın en kolay yolu iki genç ya da boyları farklı iki birey almaktır: büyük olan dişiye dönüşür, küçük olan erkek kalır. Hazır eşleşmiş çift almak da güvenli bir seçenektir.

Bütün palyaçolar gibi erkek doğar (protandrik hermafrodit); çiftin büyük ve baskın bireyi dişiye dönüşür ve bu dönüşüm geri dönmez. Çift, anemonun ya da kayanın dibindeki düz bir yüzeyi temizleyip yüzlerce turuncu yumurta bırakır. Erkek yumurtaları yelpazeler ve korur; yumurtalar yaklaşık 7–10 günde, genellikle ışıklar söndükten sonra açılır. Yavrular ilk günlerde rotiferle, ardından yeni çıkmış artemiayla beslenir; bunun için ayrı bir yavru kabı gerekir.

• Brooklynella: Yabani bireylerde sık görülür; yoğun mukus, soyulan deri ve hızlı solunum. Hızla ilerler.
• Kadife (Amyloodinium) ve deniz beyaz beneği (Cryptocaryon): Yeni gelen her balığı 3–4 hafta karantinada tutun.
• Üretim bireyler bu hastalıklara belirgin biçimde daha dayanıklıdır.

Çiftin büyük olanı dişidir. Dışarıdan başka güvenilir bir fark yoktur; gençlerin hepsi erkektir.