Gökkuşağı Çiklit

Gökkuşağı çiklit, adını gün içinde ve üreme döneminde geçirdiği renk değişimlerinden alır. Normalde sarı–altın gövdesinde gövde ortası boyunca koyu bir bant ya da leke dizisi bulunur; yüzgeçleri kırmızımsı–turuncudur. Üreme döneminde gövdenin alt yarısı ve yüzgeçler kömür siyahına döner, üst yarısı ise altın gibi parlar.

Herotilapia cinsinin tek türüdür. Adındaki "tilapia" benzerliği, bitki ve yosun kemirmeye uygun üç uçlu dişlerinden gelir; "multispinosa" ise sırt yüzgecindeki çok sayıda dikene işaret eder. Orta Amerika çiklitleri içinde en ılımlılardan biridir ve 150 litrelik bir akvaryumda çift olarak rahatça tutulabilir.

Honduras, Nikaragua ve Kosta Rika'da hem Atlantik hem Pasifik yamacındaki göllerde, sulak alanlarda ve yavaş akan nehirlerde yaşar. Bitki örtüsü bol, çamurlu ve sığ kıyılarda yosun, bitki parçaları ve küçük omurgasızlarla beslenir.

• Hacim: Bir çift için en az 150 litre ve 100 cm uzunluk.
• Dekor: Taşlar, kökler ve mağaralar. Yumuşak bitkileri kemirir; Anubias, Java eğreltisi ve Kriptokorin gibi sert türler daha dayanıklıdır.
• Zemin: Kum; zemini hafifçe eşeler.
• Su: Geniş değer aralığına uyar; haftada %25–30 değişim.

Hepçil, bitkiye eğilimlidir. Spirulina içeren granül ya da pul yemi temel alın; haşlanmış ıspanak, kabak ve bezelye verin. Dondurulmuş kan kurdu, artemia ve misis ile protein ekleyin. Akvaryumdaki yosunu da kemirir.

Günlük hayatta sakin ve meraklıdır. Üreme döneminde çift, yumurta alanını kararlılıkla korur; ama saldırganlığı konvikt ya da Jack Dempsey düzeyine çıkmaz.

Uygun arkadaşlar: Ateş ağızlı, Thorichthys türleri, mavi akara, iri canlı doğuranlar, orta–büyük barblar ve tetralar, plekolar.

Kaçının: İri ve agresif çiklitler, çok küçük karidesler, değerli yumuşak bitkiler.

Çift olarak tutulur. Gençler birlikte büyütülürse kolayca eşleşir. 250 litre ve üzeri bölünmüş bir akvaryumda iki çift barınabilir.

Çift temizlenmiş bir taşa ya da mağara içine birkaç yüz yumurta bırakır. Yumurtalar 2–3 günde açılır, larvalar kazılan çukurlara taşınır. İki ebeveyn de yavruları haftalarca korur ve bu sırada siyah–altın üreme rengi en belirgin hâlindedir. Yavrular artemia nauplii ve toz yemle beslenir.

Dayanıklıdır. Kirli suda yüzgeç çürümesi ve delik hastalığı (HLLE) görülebilir. Yalnızca etçil yemle beslenen bireylerde sindirim sorunları olur.

Erkek biraz daha iridir; sırt ve anal yüzgeçleri daha uzun ve sivri uçludur. Dişi daha küçük ve tıknazdır. Kesin ayrım papilla ile yapılır.