Amano Karides

Amano karides, adını bitkili akvaryum sanatının öncüsü Takashi Amano'dan alır; onun akvaryumlarında ipliksi yosunu temizlemek için kullanılmasıyla ünlenmiştir. Gri–saydam gövdesinin yanlarında kesik kesik koyu noktalar ve sırtında açık bir çizgi bulunur. 5–6 cm'ye ulaşarak Neocaridina karideslerinden belirgin biçimde iri olur.

Japonya ve Tayvan'ın kıyıya yakın tatlı su derelerinde yaşar. Larvaları denize sürüklenir ve tuzlu suda gelişir; gençler yeniden tatlı suya, akıntıya karşı yukarı göç eder.

• Hacim: 3–5 birey için 30 litre ve üzeri.
• Su: 20–26°C, nötr ve yumuşak–orta sert. Bakır içeren ürünlerden uzak durulmalıdır.
• Kaçış: Su kalitesi bozulduğunda akvaryumdan tırmanıp kaçmaya çalışır; ani kaçışlar su değerlerini kontrol etme uyarısıdır.
• Filtre girişi: Yetişkinler emilmez ama sünger koruma yine de iyi olur.

Hepçil ve çok iştahlıdır. İpliksi yosun, biyofilm, yem artıkları ve çürüyen bitki parçalarını yer. Akvaryumda yosun azaldığında karides yemi, spirulina tableti ve haşlanmış sebze ile desteklenmelidir; aksi hâlde yumuşak yapraklı bitkileri kemirebilir. Yem saatinde tableti kapıp kaçması alışılmış bir görüntüdür.

Barışçıldır, balıklara dokunmaz. Yem başında diğer karideslere karşı iştahlı ve itişkendir ama zarar vermez.

Uygun arkadaşlar: Barışçıl topluluk balıkları (tetralar, rasboralar, corydoras, otocinclus), red cherry karides, nerit salyangoz. İriliği nedeniyle küçük balıkların avı olmaz.

Kaçının: Melek balığı, çiklitler, Japon balığı ve ağzına karides sığan büyük balıklar.

Amano karidesler tatlı suda çoğalmadığı için koloni kurulmaz; akvaryumun büyüklüğüne ve yosun miktarına göre bir temizlik ekibi oluşturulur. Genel kural her 10–20 litreye bir amanodur; 60 litrelik bitkili bir akvaryum için 3–6 amano yeterlidir.

Kalabalık grupta daha cesur olurlar ve gündüz de görünürler. Akvaryumdaki yosun azaldıkça ek yem verilmelidir; aksi hâlde aç kalan amanolar yumuşak bitkileri kemirebilir.

Dişiler akvaryumda düzenli olarak yumurta taşır ve larva bırakır, ama larvalar tuzlu suya ihtiyaç duyar; tatlı suda birkaç gün içinde ölür. Bu yüzden akvaryumda çoğalmaz. Üretim, larvaların ayrı bir kapta kademeli olarak tuzlu suya alınmasını ve haftalarca fitoplanktonla beslenmesini gerektirir; uzmanlık ister.

• Başarısız deri değişimi: Ani su değişimi ve uygun olmayan sertlik.
• Toplu ölümler: Bakır, pestisit ve amonyak.
• Yeni gelen amanolar ilk günlerde saklanır; bu normaldir.

Dişiler daha iri ve kalındır; yan taraftaki noktalar uzun, kesik çizgiler hâlindedir. Erkekler daha küçüktür ve noktaları daha küçük, yuvarlak ve eşit aralıklıdır.