Palyaço Pleko (L104)

Palyaço pleko, küçük boyu, dayanıklılığı ve renkli bantlarıyla ev akvaryumları için en uygun plekolardan biridir. Yetişkinde 8–9 cm'yi nadiren geçer. Bantların rengi bireye ve kökene göre turuncudan açık krem rengine kadar değişir; bazı bireyler neredeyse tamamen koyu olabilir.

Panaqolus cinsinin üyesi olarak odun yiyen bir türdür: Kökleri kemirip yutar. Bu, akvaryumda mutlaka kök bulunması gerektiği anlamına gelir. Eski kaynaklarda Peckoltia ya da Panaque cinsinde geçebilir. Daha iri büyüyen benzeri L448 ile karıştırılabilir.

Orinoco havzasının nehir ve derelerinde, suya düşmüş ağaç gövdeleri, dallar ve kök yığınları arasında yaşar. Bu ortamda hem saklanır hem de çürüyen odunla ve üzerindeki biyofilmle beslenir.

• Hacim: Bir ya da iki birey için 80 litre.
• Kök şart: Birden fazla kök (mangrov, mopani gibi sert ve yumuşak kökler); balık bunları sürekli kemirir.
• Saklanma: Kök altları, mağaralar, boru parçaları.
• Filtre: Odun kemirdiği için bol ince dışkı (talaş benzeri) üretir; güçlü mekanik filtre ve düzenli dip temizliği gerekir.

Odun lifi beslenmesinin bir parçasıdır, ama tek başına yetmez. Haşlanmış kabak, salatalık, bezelye ve ıspanak, sebzeli batan tabletler temel olmalı. Haftada bir kez kan kurdu ya da karides gibi proteinli yem verilebilir. Fazla protein ve yetersiz lif sindirim sorunlarına yol açar.

Barışçıldır ve diğer balıklara dokunmaz. Gündüz kök altlarında saklanır, akşam hareketlenir. Bitkilere genellikle zarar vermez; yumuşak yaprakları nadiren kemirebilir.

Uygun arkadaşlar: Tetralar, rasboralar, corydoras, cüce çiklitler, guramiler, karidesler.

Kaçının: Dibi sahiplenen iri çiklitler, kendinden çok daha iri ve bölgeci plekolar.

Tek başına mutlu yaşar. Birden fazla birey tutulabilir; erkekler zaman zaman kök ve mağara için itişir ama ciddi kavga nadirdir. Her birey için ayrı saklanma yeri olmalıdır.

Akvaryumda üretilmiştir, ancak ortak ancistrus kadar kolay ürediği söylenemez. Erkek bir mağarayı ya da kök oyuğunu sahiplenir; dişi buraya yumurtalarını bırakır ve erkek yavrular çıkana dek yumurtaları korur. Yavrular da hemen odun ve sebze kemirmeye başlar.

Dayanıklıdır. Asıl sorun lif eksikliği ve kirli sudur: Kök olmayan akvaryumda tutulan bireylerde sindirim bozuklukları görülür. Biriken talaş benzeri dışkı düzenli sifonlanmalıdır. İlaçlara, özellikle bakıra hassastır.

Olgun erkeklerin gövdesinin arka yarısında, kuyruk sapına doğru belirgin dikencikler (odontod) bulunur ve göğüs yüzgeci dikenleri daha kalındır. Dişiler daha dolgun ve pürüzsüz görünür.