Leopar Kurbağa Pleko (L134)

Leopar kurbağa pleko, siyah zemin üzerindeki sarı–krem bant ve benekleriyle küçük plekolar arasında en çok sevilenlerdendir. Uzun süre L134 numarasıyla satılmış, daha sonra Peckoltia compta adıyla tanımlanmıştır. Yetişkinde 10 cm civarında kalır.

Zebra benzeri Hypancistrus türlerinden daha dayanıklı ve daha kolay beslenir. Hepçil olması, hem sebze hem et içerikli yemleri kabul etmesi bakımını kolaylaştırır. Tek dikkat edilmesi gereken nokta, sıcak ve oksijenli su istemesidir.

Tapajós Nehri'nin ve Jamanxim kolunun hızlı akan, kayalık kesimlerinde yaşar. Taş yarıkları ve kaya altları sığınağıdır; su berrak, sıcak ve oksijence zengindir. Tür, bilimsel olarak Tapajós'un Jamanxim ile birleştiği bölgenin aşağısından toplanan örneklerle tanımlanmıştır.

• Hacim: 1–3 birey için 100 litre.
• Saklanma: Her birey için mağara ya da yarık; yassı taşlar ve kökler.
• Akıntı: Orta–güçlü akıntı ve iyi havalandırma.
• Su: 27–29°C ideal; haftada %25–30 su değişimi.
• Zemin: İnce kum ya da yuvarlak çakıl.

Hepçildir. Kan kurdu, mysis, artemia gibi dondurulmuş yemler ile sebzeli ve proteinli batan tabletler dönüşümlü verilebilir. Haşlanmış kabak ve ıspanak da yer. Kökleri biraz kemirebilir. Yemi akşam verin.

Barışçıl ve oldukça gececidir. Erkekler mağara için birbirini kovalar, ama ciddi yaralanma nadirdir. Diğer türlere ve karideslere ilgisizdir; yalnızca çok küçük karides yavruları yem olabilir.

Uygun arkadaşlar: Tetralar, rasboralar, sterbai corydoras, cüce çiklitler, discus.

Kaçının: Agresif çiklitler, iri bölgeci plekolar, sıcaklığı uymayan serin su balıkları.

Tek tutulabilir. Grup hâlinde tutulacaksa erkek sayısından fazla mağara koyun ve görüş engelleri oluşturun. Üretim için 1 erkeğe 2 dişi uygundur. Dişiler üreme döneminde erkeklerin mağaralarını dolaşır; erkek, uygun bulduğu dişiyi mağarasına kabul eder.

Akvaryumda üretilmiştir. Erkek mağarasını sahiplenir, dişi yumurtalarını buraya bırakır ve erkek yumurtaları yavrular çıkana dek korur. Yavrular ince granül ve ezilmiş dondurulmuş yemle büyütülür. Mağara olarak bir ucu kapalı, gövdesine tam oturan kil ya da taş tüpler tercih edilir; erkek kuluçka süresince mağaradan nadiren çıkar.

Dayanıklıdır. Düşük oksijen ve kirli su iştahsızlık ile bakteriyel enfeksiyonlara yol açar. Bakırlı ilaçlardan kaçının; yeni bireyi önce karantinada gözlemleyin.

Olgun erkeklerin göğüs yüzgeci dikenlerinde ve gövdenin arka kısmında belirgin dikencikler bulunur; başları daha geniştir. Dişiler yukarıdan bakıldığında daha dolgundur.