Similis

Similis, multifasciatus ile aynı yaşam biçimini paylaşan küçük bir kabuk çiklididir ve ilk bakışta onunla karıştırılır. En kolay ayrım çizgilerdedir: Multifasciatus'ta ince dikey çizgiler başın gerisinde biter, similis'te ise başın üzerinden göze kadar devam eder. Gövdesi biraz daha ince ve uzundur; erkekler 5 cm'ye ulaşır.

Davranış olarak multifasciatus'tan biraz daha sakin ve hareketlidir: Kumu daha az kazar, kabukların birkaç santim üzerinde küçük kümeler hâlinde süzülmeyi sever. Küçük bir akvaryumda kolayca kurulan, kendi kendini sürdüren bir koloni oluşturur.

Gölde boş Neothauma salyangoz kabuklarının biriktiği kumlu yataklarda yaşar. Kabuk yatağının hemen üzerinde gevşek kümeler hâlinde plankton toplar; tehlike anında herkes kendi kabuğuna çekilir. Su sert, bazik ve son derece kararlıdır.

• Hacim: 6–10 bireylik koloni için 54–60 litre; 60 cm boy ve geniş taban.
• Kabuklar: Birey başına 2–3 temiz, boyasız salyangoz kabuğu (ağız açıklığı 2–3 cm). Kabuklar kumun üzerine dağıtılır.
• Zemin: 3–5 cm ince kum.
• Su: pH 8–9, sert su; haftada %20–25 su değişimi.
• Bitki: Anubias, Vallisneria ve yüzen bitkiler kullanılabilir; similis kökleri multifasciatus kadar sökmez.

Küçük bir plankton avcısıdır. İnce taneli çiklit granülü ya da ezilmiş pul yem temel olsun; dondurulmuş siklops, artemia ve dafniya ile çeşitlendirin. Yem küçük parçalı olmalı, az ve günde 1–2 kez verilmelidir.

Kabuğunun çevresini savunur ama multifasciatus'a göre daha hoşgörülüdür; bireyler kabukların üzerinde birbirine yakın durabilir. Akvaryumun alt kısmını kullanır.

Uygun arkadaşlar: 100 litre ve üzerinde Cyprichromis ya da Paracyprichromis, kayalık bölümde Julidochromis ornatus ya da transcriptus.

Kaçının: Dipte bölge kuran diğer çiklitler, aynı akvaryumda multifasciatus (benzer görünüm ve aynı kabuklar için sürekli rekabet), iri ve etçil balıklar, Synodontis türleri. Yavru karidesleri yer.

• 6–10 genç birlikte alınıp koloninin kendiliğinden kurulması beklenir; hazır grup için 1 erkek : 2–3 dişi uygundur.
• 60 cm'lik akvaryumda bir ya da iki erkek yer bulur; her erkek birkaç dişinin kabuğunu içine alan bir bölgeyi korur.
• Kabuk sayısı her zaman birey sayısından fazla olmalıdır.
• Yavrular koloni içinde büyür; olgunlaşan gençler alan için yarışmaya başladığında fazlalar alınır.
• Kurulu koloniye dışarıdan yetişkin eklenmez.

Dişi yumurtalarını kabuğun içine bırakır, erkek kabuğun ağzında döller. Dişi yumurtalara bakar; yavrular yaklaşık bir hafta sonra kabuğun çevresinde görünür. Yeni çıkmış artemia ve toz yemle beslenirler. Ebeveynler yavrulara karşı hoşgörülüdür; birkaç kuşak aynı kabuk yatağında birlikte yaşar.

• Dayanıklıdır; asıl tehlike düşük pH ve yumuşak sudur.
• Küçük hacimde aşırı besleme hızla su kalitesini bozar.
• Kabuklar boyasız ve temiz olmalıdır; içinde kalan kalıntılar suyu kirletir.

Erkekler daha iridir (yaklaşık 5 cm'e karşı 4 cm) ve daha geniş bir alanı sahiplenir. Dişiler kabuklarına daha bağlıdır. Gençlerde ayırt etmek zordur.