Vampir Yengeç

Vampir yengeç, parlak sarı gözleri ve koyu mor gövdesiyle hobide çok sevilen küçük bir yengeçtir. Kabuğu yaklaşık 2 cm, bacak açıklığı 5 cm civarındadır. Uzun yıllar "Geosesarma sp. Vampire" adıyla satıldı; 2015'te Geosesarma dennerle adıyla bilimsel olarak tanımlandı.

Bu tür yarı karasaldır: Zamanının çoğunu karada, nemli yosun ve yaprakların arasında geçirir, suya yalnızca ıslanmak, içmek ve beslenmek için girer. Normal bir akvaryumda boğulabilir ya da kaçar; doğru düzen nemli bir paludaryumdur. Akrabası kırmızı şeytan yengeci (Geosesarma hagen) de benzer bakım ister.

Java'nın yağmur ormanlarında, derelerin ve kaynakların yakınındaki nemli orman tabanında yaşar. Kök, taş ve yaprak birikintilerinin altında saklanır.

• Düzen: Paludaryum: Tabanın yaklaşık dörtte üçü kara, dörtte biri 3–5 cm derinliğinde tatlı su. Su bölümünden kolay çıkış rampası şart.
• Nem: Yüksek nem; kara tarafı nemli yosun, kök ve kuru yapraklarla döşenir. Düzenli püskürtme yapılır.
• Sıcaklık: 22–26°C; 28°C'nin üstü uzun sürerse zararlıdır.
• Kapak: Sıkı kapak şarttır; cama ve kablolara tırmanır.
• Saklanma: Her birey için kovuk; deri değiştirirken saklanır.

Hepçildir. Batan tabletler, karides yemi, dondurulmuş kan kurdu, küçük böcekler (meyve sineği, çıtçıt yavrusu), haşlanmış sebze ve meyve parçaları yer. Artık yemi ertesi gün alın; nemli ortamda çabuk küflenir.

Gececidir, gündüz saklanır. Kendi türüne karşı, özellikle erkekler arasında, bölgecidir. Fırsat bulursa küçük karidesleri ve çok küçük balıkları yakalar; bu yüzden su bölümüne cüce karides konmaz.

Uygun arkadaşlar: En iyisi kendi türüyle tutmaktır. Su bölümünde salyangozlar genellikle sorun yaşamaz.

Kaçının: Balıklar, cüce karidesler, başka yengeç türleri, kurbağalar.

Bir erkek ve iki ya da daha fazla dişi en uyumlu düzendir. Birden fazla erkek ancak geniş ve bol saklanma yerli bir paludaryumda barınır. Koloni kendi kendine çoğalır; yer daraldığında bireyleri ayırmak gerekir.

Larva evresi yoktur. Dişi yumurtaları karın kapağının altında taşır; yumurtalardan tam gelişmiş, minik yengeçler çıkar ve bir süre annenin karnı altında kalır. Bu nedenle tatlı suda, evde üretilebilir. Yetişkinler yavruları yiyebileceği için yoğun saklanma yeri gerekir.

• Kuruma: Düşük nem ve kaçış en sık ölüm nedenidir.
• Deri değişimi: Bu dönemde savunmasızdır; rahatsız etmeyin.
• Aşırı sıcaklık: Yazın soğutma planlayın.

Erkeklerin karın kapağı dar ve üçgenimsi, dişilerinki geniş ve yuvarlaktır. Erkeklerin kıskaçları genellikle biraz daha iridir.