Zebra Otocinclus

Zebra otocinclus, ortak otocinclusun yakın akrabası olan ama krem rengi zemin üzerindeki kalın siyah bantlarıyla çok daha gösterişli görünen küçük bir vantuz balığıdır. 2004'te bilimsel olarak tanımlanmıştır. Yetişkinde 4–4,5 cm'de kalır; erkekler dişilerden biraz küçüktür.

Ortak otocinclus gibi bitkilerin ve camın üzerindeki ince yosunu ve biyofilmi otlar, bitkilere zarar vermez. Ancak satılan bireylerin çoğu yabani yakalanmıştır ve uzun yolculuktan aç ve yorgun gelir. İlk haftalar kritiktir; bu yüzden zorluğu "orta"dır.

Peru'da Ucayali havzasının berrak, yavaş–orta akan derelerinde, kıyıdaki bitkilerin ve suya sarkan otların arasında gruplar hâlinde yaşar.

• Hacim: 6 bireylik grup için en az 60 litre.
• Olgunluk: En az 2–3 aylık, yüzeylerinde biyofilm ve ince yosun oluşmuş bir akvaryum.
• Bitki: Geniş yapraklı bitkiler (Anubias, kılıç bitkileri) otlama yüzeyi sağlar; yüzen bitkiler ışığı yumuşatır.
• Su: 22–24°C, temiz ve oksijenli; nitrata duyarlıdır.
• Karantina: Yeni bireyleri bol yosunlu, sakin bir karantina tankında birkaç hafta besleyerek toparlayın.

Doğal biyofilm temel besinidir; mutlaka destek verin: haşlanmış kabak ve salatalık (bir gece akvaryumda kalabilir), spirulina tabletleri, biyofilm ve yosun bazlı jel yemler. Yeni gelen bireylerin karın hattını kontrol edin; içe göçmüş karın açlık işaretidir.

Son derece barışçıl ve ürkektir. Hiçbir balığa ve karidese zarar vermez. Grup hâlinde güvende hisseder ve daha açıkta otlar.

Uygun arkadaşlar: Küçük tetralar, rasboralar, corydoras, cüce karidesler, beta, cüce guramiler.

Kaçının: Büyük ve agresif çiklitler, iştahlı ve hızlı balıklar, sıcak su isteyen türler (discus).

En az 6 birey önerilir. Tek ya da iki birey çoğu zaman saklanır ve beslenmesi zorlaşır. Grup büyüklüğünü akvaryumdaki biyofilm miktarı belirler: Kalabalık grup doğal besini hızla tüketir; bu yüzden ek sebze ve tablet şarttır. Ortak otocinclusla aynı akvaryumda birlikte otlayabilir.

Akvaryumda nadiren ürer. Dişi yumurtalarını tek tek yaprakların ve camın yüzeyine yapıştırır. Yavrular çok küçüktür ve bol biyofilm ister; olgun bitkili akvaryumlarda kendiliğinden yavru görülebilir.

• Açlık: En sık kayıp nedenidir; yeni bireyleri olgun ve bitkili bir karantina tankında besleyin.
• Bakteriyel enfeksiyon: Taşıma stresi nedeniyle ilk haftalarda görülebilir.
• İlaçlara ve bakıra hassastır.

Dişiler daha iri ve yukarıdan bakıldığında daha geniştir. Erkekler daha küçük ve incedir; genital papilla erkeklerde daha belirgindir.