Dal Kedi Balığı

Dal kedi balığı, gövdesi bir dal parçasından ayırt edilemeyecek kadar ince ve uzun olan, ilginç görünüşlü bir vantuz balığıdır. Burnu uzun bir çıkıntı (rostrum) hâlinde öne uzanır ve yandaki koyu çizgi kamuflajını tamamlar. Bu yüzden kökler ve bitki saplarının arasında neredeyse görünmez olur.

Bakımı kolay değildir: Satılan bireylerin çoğu yabani yakalanmıştır ve aç gelir. Biyofilmi ve yosunu yavaş yavaş otladığı için yeni kurulmuş, tertemiz bir akvaryumda açlıktan ölebilir. Olgun, bol yüzeyli ve yosunlu bir akvaryum ilk koşuldur. Benzer türü F. mariaelenae ile birlikte satılabilir.

Orinoco havzasının yavaş ve orta akan sularında, kıyıdaki bitkilerin, düşmüş dalların ve kök kümelerinin arasında yaşar. Gün boyu bitki saplarına ve dallara yapışık durur.

• Hacim: Bir ya da iki birey için 120 litre; uzun bir akvaryum tercih edilmeli.
• Olgunluk: Yüzeylerinde biyofilm ve ince yosun oluşmuş, en az birkaç aylık bir akvaryum.
• Dekor: İnce kökler, dallar, sık bitkiler; açık bir dip alanı.
• Su: 24–26°C, temiz ve oksijenli su; hafif–orta akıntı. Haftada %25 su değişimi.

Otçuldur. Akvaryumdaki yosun ve biyofilm temel besinidir, ancak tek başına yetmez: Spirulina tabletleri, haşlanmış kabak, salatalık ve ıspanak düzenli verilmelidir. Arada küçük dondurulmuş yemler (artemia, dafniya) kabul edebilir. Yemi, yavaş olduğu için başkalarının ulaşamayacağı yere ve akşam verin.

Son derece barışçıl ve yavaştır. Hızlı ve iştahlı balıklar yemini kapar; ürkütücü, hareketli arkadaşlar onu strese sokar.

Uygun arkadaşlar: Küçük ve sakin balıklar: küçük tetralar, rasboralar, otocinclus, corydoras, karidesler.

Kaçının: Yüzgeç çeken ve hızlı yemek kapan balıklar, çiklitler, iri plekolar.

Tek tutulabilir; bir çift de birlikte yaşar. Kalabalık gruplar, yemin yetersiz kalmasına neden olur. Birden fazla birey tutulacaksa her biri için yeterli otlama yüzeyi ve ayrı dinlenme noktaları bulunmalıdır.

Akvaryumda zaman zaman ürer. Dişi yumurtalarını akıntılı bölgede camın ya da düz bir yüzeyin üzerine bırakır; erkek yumurtaları yavrular çıkana dek korur. Yavrular çok küçüktür ve bol biyofilm gerektirir.

En sık sorun açlıktır; karnın içe göçmesi ilk uyarıdır. Nitrat birikmesine ve oksijen düşüklüğüne duyarlıdır. Bakıra hassastır.

Olgun erkeklerin burun çıkıntısının iki yanında kısa, sık dikencikler gelişir. Dişilerin burnu pürüzsüzdür ve gövdeleri biraz daha kalındır.