Dev Gurami

Dev gurami, labirent balıklarının en büyüğüdür. Mağazalarda 5–8 cm'lik, sivri burunlu, gövdesinde koyu dikey bantlar ve kuyruk sapında koyu bir benek bulunan yavrular olarak satılır. Bu yavrular birkaç yılda 40 cm'yi aşar; yetişkinler kalın dudaklı, alnı belirgin bir tümsekle yükselmiş, gri–pembemsi dev balıklara dönüşür. Güneydoğu Asya'da önemli bir yemeklik balıktır.

Uzun ömürlüdür ve sahibini tanıyıp elden yem alabilecek kadar evcilleşir. Ancak bakımı ciddi bir sorumluluktur: 1000 litre ve üzeri bir akvaryum ya da ısıtılmış büyük bir havuz gerekir. Büyüyen balığı doğaya bırakmak hem balık hem doğa için zararlıdır; doğaya asla bırakmayın.

• Altın dev gurami (golden): Sarı–altın renkli seçilmiş form; bakımı ve büyüklüğü yabani formla aynıdır.
• Albino dev gurami: Pembe–beyaz gövdeli, kırmızı gözlü form.

Doğada büyük nehirlerin yavaş akan kesimlerinde, göllerde ve bataklıklarda yaşar. Bölgenin pek çok ülkesinde havuzlarda ve çeltik tarlalarında yetiştirildiği için gerçek doğal yayılışını ayırt etmek zordur. Sıcak, durgun ve oksijeni düşük sulara labirent organıyla dayanır.

• Hacim: Yetişkin için en az 1000 litre; uzunluğu 2 metreye yaklaşan tank ya da büyük kapalı havuz.
• Su: 22–28°C ideal; pH 6,5–8, geniş sertlik aralığına uyar.
• Filtre: Çok güçlü filtrasyon ve haftada %30 ve üzeri su değişimi; atık yükü yüksektir.
• Dekor: Sağlam ve az eşya; büyük kökler ve taşlar. Yumuşak bitkiler yenir.
• Kapak: Sağlam kapak; ürktüğünde güçlü çırpınışlarla su sıçratır.

Hepçildir ve bitkisel yemi çok sever. Büyük balıklar için granül ve pelet yem temel olsun; kabak, salatalık, ıspanak, bezelye ve muz gibi sebze ve meyvelerle destekleyin. Dondurulmuş karides ve midye eklenebilir. Gençler günde 2, yetişkinler günde 1 kez beslenir; aşırı beslenme su kalitesini hızla bozar.

Gençken barışçıl ve meraklıdır; büyüdükçe bölgeci ve özellikle kendi türüne karşı huysuz olabilir. Ağzına sığan balıkları, karidesleri ve salyangozları yer; bitkileri koparıp yer.

Uygun arkadaşlar: Kendisine yakın boyda, sağlam yapılı balıklar: büyük plekolar, gümüş arowana, büyük Güney Amerika çiklitleri (oscar), palyaço botia (büyük gruplar), dev barblar.

Kaçının: Küçük balıklar ve karidesler, yavaş ve uzun yüzgeçli türler, bitkili düzenler.

Yetişkinler genellikle tek tutulur. Çok büyük havuzlarda grup hâlinde yaşayabilir ama akvaryumda iki yetişkin erkek bölge kavgasına girer. Gençler bir süre grup hâlinde büyütülebilir; büyüdükçe ayrılmaları gerekebilir.

Erkek, yüzeye yakın bir yere bitki parçalarından ve liflerden top biçiminde bir yuva örer. Dişi yuvaya yumurta bırakır, ebeveynler yuvayı ve yavruları bir süre korur. Akvaryumda üreme, gereken alan nedeniyle neredeyse hiç görülmez; üretim havuzlarda yapılır.

Genel olarak dayanıklıdır. Küçük akvaryumda tutulan bireylerde büyüme bozukluğu, yüzgeç çürümesi ve kronik stres görülür. Aşırı beslenme yağlanmaya, yüksek nitrat ise iştahsızlık ve bakteriyel enfeksiyonlara yol açar. Yeterli hacim ve düzenli su değişimi en iyi önlemdir.

Yetişkinlerde erkeğin alnındaki tümsek daha belirgin, sırt ve anal yüzgeçleri daha sivri uçludur. Dişilerin alnı daha düz, yüzgeçleri daha yuvarlak ve karnı daha dolgundur. Gençlerde cinsiyet ayrımı güvenilir biçimde yapılamaz; farklar balık 20–25 cm'yi geçtikten sonra belirginleşir.