İplik Yüzgeçli Akara

İplik yüzgeçli akara, Acarichthys cinsinin tek türüdür. Sarımsı–açık kahverengi gövdesinde gövde ortasında koyu bir leke, başında ve solungaç kapaklarında mavi parlak çizgiler bulunur. Asıl dikkat çeken özelliği, olgun bireylerde sırt yüzgecinden uzayan uzun, iplik gibi uzantılardır.

Görünüşüyle Geophagus türlerine benzese de davranışı farklıdır: Zemini eleyerek beslenir, ama üreme için kökler ve taşlar altında tüneller kazar ve bu mağaraları sahiplenir. 20 cm'ye ulaşır ve üreme döneminde boyuna göre epey sert olabilir.

Amazon havzasında ve Guyana'daki Essequibo sisteminde, yavaş akan nehirlerin kumlu kıyılarında ve göllerde yaşar. Kökler, devrik ağaçlar ve kumlu açıklıklar arasında dolaşır; su genellikle yumuşak ve hafif asidiktir.

• Hacim: Bir çift için en az 300 litre ve 150 cm uzunluk.
• Zemin: İnce kum; kalın tutulursa tünel kazmayı sever. Taşlar doğrudan cam tabana oturtulmalı ki kazı sırasında devrilmesin.
• Dekor: Kökler, yassı taşlar ve oyuklar. Köklü bitkiler sökülebilir; epifitler daha güvenlidir.
• Su: Yumuşak, hafif asidik ve temiz su; haftada %30–40 değişim.

Hepçildir. Batan çiklit granülü temel olsun; dondurulmuş kan kurdu, misis, artemia ve sebzeyle çeşitlendirin. Kumdan eleyerek de beslendiği için yemin bir kısmı dibe ulaşmalıdır. Günde iki küçük öğün, tek büyük öğünden daha iyidir.

Üreme dışında görece sakindir. Çift oluştuğunda mağarasının çevresini sertçe savunur ve diğer dip balıklarını uzaklaştırır.

Uygun arkadaşlar: Severum, uaru, festivum, Geophagus türleri (büyük akvaryumda), iri tetralar, silver dolar, plekolar.

Kaçının: Küçük karidesler, çok küçük balıklar, agresif Orta Amerika çiklitleri, hassas bitkili düzenler.

Gençken grup hâlinde dolaşır; olgunlukta çift kurar. Çift elde etmek için 5–6 genç birlikte büyütülür ve eşleşen çift ayrılır. Aynı akvaryumda birden fazla çift için çok geniş ve bölünmüş bir düzen gerekir.

Mağara yumurtlayıcısıdır. Çift taş ya da kök altına bir tünel kazar ve yumurtaları tünelin tavanına bırakır; bir kuluçkada yüzlerce yumurta olabilir. Dişi genellikle mağara içinde kalır, erkek dışarıyı korur. Yavrular serbest yüzmeye başlayınca iki ebeveynle birlikte dolaşır ve artemia nauplii ile beslenir.

• Delik hastalığı (HLLE): Kötü su kalitesinde.
• Yaralanma: Kazı sırasında devrilen taşlardan.
• Bakteriyel sorunlar: Taşıma sonrası; karantina önerilir.
• Nitrat birikimi: Yumuşak su türüdür; yüksek nitrat iştahsızlık ve renk solmasıyla kendini gösterir.

Erkekler daha iri olur ve sırt yüzgecindeki iplik uzantıları daha uzundur. Dişiler daha küçük ve yüzgeçleri daha kısadır. Kesin ayrım papilla ile yapılır.