Mermer Kerevit

Mermer kerevit, bilinen tek partenogenetik (eşeysiz üreyen) on ayaklı kabuklu hayvandır. Bütün bireyleri dişidir ve döllenmeden yumurta bırakır; çıkan yavrular annenin genetik kopyasıdır. İlk kez 1990'larda Almanya'daki akvaryum ticaretinde fark edildi, 2017'de ayrı bir tür olarak tanımlandı. Adını kahverengi–zeytin gövdesindeki koyu mermer deseninden alır.

Yasal ve etik uyarı: Mermer kerevit, Avrupa Birliği'nin istilacı yabancı türler listesindedir; AB'de tutulması, üretilmesi, satılması ve taşınması yasaktır. Akvaryumdan kaçırılan ya da bırakılan bireyler Avrupa'da birçok gölde ve Madagaskar'da büyük istilacı popülasyonlar kurmuştur. Türkiye'deki yasal durum için güncel mevzuatı kontrol edin. Doğaya asla bırakmayın. Elinizde varsa başkasına vermeden önce yasal durumu öğrenin ve çoğalmasını sınırlayın.

Doğal bir yaşam alanı yoktur; tür akvaryumda ortaya çıkmıştır. Doğaya karıştığı yerlerde göl, kanal, pirinç tarlası ve bataklıklar dahil çok çeşitli tatlı sularda hızla yayılır.

• Hacim: Tek birey için 60 litre ve üzeri.
• Saklanma: Sağlam kovuklar; deri değişiminden sonra saklanır.
• Kapak: Boşluksuz kapak şarttır; kaçan bir birey bile tek başına yeni bir popülasyon kurabilir.
• Su: 20–25°C, orta–sert ve bazik su; geniş bir değer aralığına dayanır.
• Atık su: Akvaryum suyunu, dip çamurunu ve süzgeç süngerini asla dere ya da göle dökmeyin; yumurta ve yavrular bu yolla yayılabilir.

Hepçildir ve oburdur. Kerevit tabletleri, granül yemler, haşlanmış sebze, kurutulmuş yapraklar ve ara sıra hayvansal protein (kan kurdu, karides) verilir.

Diğer kerevitlere göre biraz daha az saldırgandır, ama yine de dipte yaşayan ve yavaş balıkları, karidesleri ve salyangozları yakalar; bitkileri keser ve yer.

Uygun arkadaşlar: Tek başına tutulmalıdır.

Kaçının: Balıklar, karidesler, salyangozlar, canlı bitkiler ve diğer kerevitler.

Tek bir birey, birkaç ay içinde yüzlerce yavru verebilir; bu yüzden "koloni" kendiliğinden ve kontrolsüz oluşur. Kalabalık akvaryumda bireyler birbirini yer ve su kalitesi hızla bozulur. Çoğalmayı denetim altında tutmak bu türün en önemli bakım konusudur.

Erkeğe gerek yoktur. Olgunlaşan her dişi birkaç ayda bir, döllenmemiş yüzlerce yumurtayı kuyruğunun altında taşır. Larva evresi yoktur; yavrular tam gelişmiş küçük kerevitler olarak çıkar ve kısa sürede kendileri de ürer.

• Başarısız deri değişimi: Kalsiyum eksikliği ya da ani değer değişimi.
• Kerevit vebası: Kuzey Amerika kökenli kerevitler gibi bu hastalığı taşıyabilir; yerli kerevitler için öldürücüdür.
• Aşırı kalabalık: Amonyak artışı ve yamyamlık.

Erkeği yoktur; bütün bireyler dişidir.