Nikaragua Çiklit

Nikaragua çiklit, altın–bronz gövdesi ve mavi–yeşil parlayan baş bölgesiyle Orta Amerika çiklitlerinin en renklilerindendir. Gövde ortasında koyu bir leke bulunur; alın profili dik ve yuvarlaktır, ağzı küçük ve hafifçe aşağı bakar. Gençler sade gri–kahverengi ve bantlıdır; renk olgunlukla gelir.

Erkekler 20–25 cm'ye ulaşır, dişiler daha küçük kalır. Mizacı, boyuna göre ılımlıdır: Avcı değil, zeminden ve taş yüzeylerinden beslenen bir türdür. Ancak üreme döneminde derin çukurlar kazar ve bölgesini savunur.

Nikaragua ve Managua göllerinde ve Nikaragua ile Kosta Rika'nın Atlantik'e dökülen nehirlerinde yaşar. Orta akıntılı, taşlı ve kumlu dipli sularda, taş yüzeylerindeki yosun ve küçük omurgasızlarla beslenir.

• Hacim: Bir çift için en az 250 litre ve 120–150 cm uzunluk.
• Zemin: Kum; çukur ve tünel kazar, bitkileri söker.
• Dekor: Büyük taşlar ve mağaralar; taşları sağlam oturtun, altı kazılınca devrilmesin.
• Su: Orta–sert, bazik su; iyi oksijenlenme ve orta düzey akıntı. Haftada %30 değişim.

Hepçildir. Spirulina içeren çiklit granülü temel olsun; dondurulmuş kan kurdu, misis, karides ve haşlanmış sebzelerle çeşitlendirin. Bitkisel içerik sindirime ve renklere iyi gelir. Ağzı küçük olduğu için orta boy granül seçin; yetişkinlere günde bir–iki öğün yeterlidir.

Sakin bir günlük düzeni vardır; üreme dönemi dışında diğer balıklara pek karışmaz. Üremede çift, kazdığı yuvanın çevresini sertçe korur.

Uygun arkadaşlar: Benzer boyda ılımlı çiklitler (gökkuşağı çiklit, ateş ağızlı, severum büyük akvaryumda), silver dolar, iri canlı doğuranlar, plekolar.

Kaçının: Çok agresif ve avcı iri çiklitler, küçük karidesler, bitkili düzenler.

Çift olarak tutulur. Gençler birlikte büyütülür, eşleşen çift seçilir. Büyük ve bölünmüş akvaryumda başka türlerden çiklitlerle birlikte yaşayabilir.

Bu türün ilginç bir özelliği yumurtalarının yapışkan olmamasıdır. Çift taşların altına ya da zemine bir çukur veya tünel kazar; yumurtalar bu çukurun içine bırakılır ve ebeveynler onları sürekli yelpazeleyerek korur. Yavrular serbest yüzmeye başlayınca iki ebeveynle birlikte dolaşır ve artemia nauplii ile beslenir.

Dayanıklıdır. Kötü su kalitesinde delik hastalığı (HLLE) ve bakteriyel sorunlar görülebilir. Kazı sırasında devrilen taşlar yaralanmalara yol açabilir. Yalnızca etçil yemle beslenen bireylerde sindirim sorunları ve renk solması görülür.

Erkek belirgin biçimde iridir, alnı daha çıkıntılıdır ve sırt ile anal yüzgeçleri daha uzun ve sivri uçludur. Dişi daha küçüktür. Kesin ayrım papilla ile yapılır.