Süslü Bichir

Süslü bichir, koyu kahverengi–siyah gövdesini kaplayan beyaz ve sarımsı ağ deseniyle bichirlerin en çarpıcı türüdür; yüzgeçleri de siyah–beyaz beneklidir. Kalın pulları, sırttaki yelken dizisi ve hava solunumu yaptığı akciğer benzeri kesesiyle "yaşayan fosil" diye anılan bu soyun tipik bir üyesidir.

Akvaryumda 50 cm'yi, doğada 60 cm'yi bulur. Senegal ve delhezi bichirlerinden daha güçlü, daha cesur ve daha iştahlı bir avcıdır; akvaryum arkadaşları buna göre seçilmelidir.

Kongo havzasının nehir ve göllerinde, Tanganika Gölü'nün kıyı kesimlerinde; bitkili, sığ ve loş alanlarda yaşar. Gündüz bitki ve kök aralarında gizlenir, karanlıkta balık, kabuklu ve böcek larvası avlar. Oksijenin düştüğü sularda yüzeyden hava alarak yaşamını sürdürür.

Gözleri zayıftır; avını burnundaki tüp biçimli deliklerle koku alarak bulur. Bu nedenle akvaryumda kokusu güçlü yemleri (karides, midye) daha kolay bulur.

• Hacim: Yetişkin için en az 600 litre; 180 × 60 cm taban.
• Kapak: Sıkı kapak; hortum ve kablo boşlukları kapatılmalı, yüzeyde hava boşluğu kalmalı.
• Dekor: Kum zemin, büyük kökler, mağara ve borular. Gündüz saklanacağı loş yerler.
• Filtre: Güçlü filtre, haftada %30 su değişimi.

Etçildir. Karides, midye, balık filetosu, solucan ve büyük batan pelletler. Akşam beslenir. Canlı yem balığı alışkanlık yapar ve hastalık taşır; donuk yemlere alıştırın.

Gündüz çoğunlukla dinlenir, gece akvaryumu dolaşır. Ağzına sığan balıkları rahatlıkla yutar; diğer bichirlere karşı da zaman zaman baskındır.

Uygun arkadaşlar: Ağzına sığmayan büyük ve sakin türler: arowanalar, palyaço bıçak, büyük çiklitler, kaplan balıkları, büyük plekolar.

Kaçının: Küçük ve orta boy balıklar, karidesler, yüzgeç ısıran türler.

Genellikle tek tutulur. Büyük akvaryumda başka bichir türleriyle bir arada yaşayabilir, ama boy farkı büyük olmamalıdır.

Akvaryumda üretimi nadirdir; satılanların bir kısmı Asya'daki çiftliklerde üretilir. Üreme davranışı diğer bichirlerdekine benzer.

• Kaçma: Kapaktaki en küçük boşluktan çıkabilir.
• Obezite: Aşırı beslemeye yatkındır; yetişkinler iki–üç günde bir beslenmelidir.
• Deri yaraları: Sert ve sivri dekordan.

Erkeklerin anal yüzgeci daha kalın ve geniştir.