Paracyprichromis Nigripinnis

Paracyprichromis nigripinnis, Cyprichromis'e benzeyen ince ve uzun gövdeli bir Tanganika çiklitidir; ancak açık suda büyük sürüler oluşturmak yerine kaya duvarlarına ve mağara ağızlarına yakın, küçük gruplar hâlinde yaşar. Koyu kahverengi–gri gövdesinde ince, parlak neon mavisi yatay çizgiler bulunur; yüzgeçleri koyu renkli ve mavi kenarlıdır. Bu çizgiler erkeklerde daha belirgindir.

Sakin, zarif ve biraz ürkek bir balıktır. Kayalara yönelik, kimi zaman yan dönmüş ya da başı aşağı duruşu, onu sıradan sürü balıklarından ayırır.

Gölün kayalık kıyılarında, büyük kaya bloklarının oluşturduğu mağaraların ve dik kaya yüzeylerinin hemen önünde yaşar. Vücudunu kayanın yüzeyine paralel tutarak durur ve suyla gelen zooplanktonu toplar. Doğal ortamı ışığın azaldığı, sakin bölgelerdir.

• Hacim: 8–10 bireylik grup için en az 150 litre, 100–120 cm boy.
• Düzen: Yüksek kaya duvarları, çıkıntılar ve mağara ağızları; önde açık su.
• Işık: Loş ya da orta ışık; parlak ışıkta saklanır.
• Su: pH 8–9, sert ve kararlı; haftada %25 su değişimi.
• Kapak: Ürkünce sıçrayabileceği için kapak önerilir.

Plankton yiyicidir. İnce taneli, yavaş batan granül ve pul yem; dondurulmuş siklops, artemia, misis ve dafniya uygundur. Yem küçük parçalı ve az miktarda, günde 2 kez verilmelidir.

Son derece barışçıldır. Erkekler kendi küçük alanlarında renk gösterisi yapar, ama ciddi kavga görülmez. Hareketli ve kalabalık akvaryumlarda geri çekilir, yemini kaçırabilir.

Uygun arkadaşlar: Kabuk çiklitleri, Julidochromis türleri, Xenotilapia gibi sakin kumluk türleri, Cyprichromis.

Kaçının: Balık avlayan iri türler, Tropheus ve mbuna gibi hareketli ve kavgacı balıklar, kayaları sahiplenen saldırgan Neolamprologus türleri.

• 6–10 bireylik gruplar hâlinde tutulur.
• Erkek–dişi oranı 1 : 2–3 olmalıdır; erkekler kayaların önünde birbirine yakın küçük bölgeler kurar.
• Gençler birlikte alınıp büyütülebilir; erkekler belirginleştikçe oran ayarlanır.

Dişi ağzında kuluçkalar. Yumurtlama kaya duvarına yakın, su içinde olur; dişi yumurtaları alıp ağzına toplar. Az sayıda yumurta bırakılır ve kuluçka yaklaşık 3 hafta sürer. Yavrular yüzmeye hazır çıkar, kaya aralarında saklanır ve yeni çıkmış artemia ile beslenir.

• Stres: Kalabalık, parlak ya da gürültülü ortamda renk kaybı ve yem reddi görülür.
• Su kalitesi: Yüksek nitrata ve ani değişimlere duyarlıdır.
• Şişkinlik: Kaba ve aşırı yemle görülebilir.

Erkeklerde mavi çizgiler daha parlak, yüzgeçler daha uzun ve koyudur. Dişiler daha soluk renklidir; yan yana görüldüklerinde ayırt etmek kolaylaşır.