Red Cherry Karides

Red cherry, Neocaridina davidi türünün kırmızı seçilmiş formudur. Aynı türün sarı, mavi, turuncu, siyah ve yeşil formları da vardır; hepsinin bakımı aynıdır. Kırmızının yoğunluğuna göre "cherry", "sakura", "fire red" ve "painted fire red" gibi kalite sınıflarına ayrılır.

Hem dekoratif hem de faydalıdır: Biyofilm, yosun, yem artıkları ve çürüyen bitki parçalarını temizler. Kolay çoğalması ve dayanıklılığıyla karides hobisine başlangıç türüdür.

Doğu Asya'nın sığ, bitkili göletlerinde, akarsu kenarlarında ve pirinç tarlalarında yaşar. Yabani formu kahverengi–yeşil, kamuflajlı bir karidestir.

• Hacim: 20 litre ve üzeri. Büyük hacim, su değerlerini daha kararlı tutar.
• Olgunluk: Döngüsünü tamamlamış, biyofilmi oluşmuş akvaryum.
• Filtre: Süngerli filtre idealdir; motorlu filtrelerin girişine sünger takın, yoksa yavrular emilir.
• Bitki ve yosun: Java yosunu ve benzeri yosunlar hem yem kaynağı hem saklanma yeridir.
• Su: 20–24°C ideal, GH 6–12, KH 2–8. Bakır, karidesler için zehirlidir: Bakırlı ilaç, gübre ve bazı salyangoz ilaçlarından kaçının.

Hepçildir. Akvaryumdaki biyofilm ana besinidir; buna ek olarak karides yemi, spirulina tabletleri, haşlanmış ıspanak ya da kabak ve kurutulmuş badem (ketapa) yaprağı verin. Az verin: 2–3 saatte bitmeyen yemi alın. Aşırı beslenme karides akvaryumunda en sık sorun kaynağıdır.

Tamamen barışçıldır. Grup hâlinde daha rahat ve görünürdür; en az 10 bireyle başlanması önerilir.

Uygun arkadaşlar: Otocinclus, nerit salyangoz, küçük rasboralar ve tetralar (yetişkinlere dokunmazlar, bazı yavruları yiyebilirler). Yavru kaybını sıfıra indirmek isteyenler karidesleri yalnız tutar.

Kaçının: Beta (çoğu beta karides avlar), melek balığı, çiklitler, Japon balığı, kuhli dışındaki büyük loachlar ve ağzına karides sığan her balık.

Red cherry bir koloni olarak düşünülür: Amaç birkaç karides değil, kendi kendini yenileyen bir topluluktur.

• Koloniye en az 10, tercihen 15–20 karidesle başlayın. Az sayıyla başlanan kolonilerde kayıplar, çoğalmaya fırsat vermeden grubu bitirebilir.
• Karışık cinsiyet şarttır; dişi ağırlıklı bir başlangıç koloninin daha hızlı büyümesini sağlar.
• İyi koşullarda 20 karides birkaç ayda yüzlere ulaşabilir. 20–30 litrelik bir akvaryum zamanla 100–200 karidesi taşır.
• Renk kalitesini korumak için yalnızca en kırmızı bireylerin ürediği bir seçim yapılır, solgun bireyler ayrılır. Farklı Neocaridina renkleri aynı kolonide tutulmaz.

Kendiliğinden ürer. Dişi, sırtında "eyer" denen sarı–yeşil yumurta kümesini taşır; çiftleşmeden sonra yumurtaları karnının altına alır ve yaklaşık 30 gün boyunca yelpazeleyerek taşır. Larva evresi yoktur: Yumurtalardan minik ama tam gelişmiş karidesler çıkar. Bitki ve yosun bol olursa yavruların çoğu hayatta kalır.

Farklı renk formları birbiriyle çiftleşir ve birkaç kuşak sonra yabani kahverengi renge döner; renkleri korumak için tek renk tutulmalıdır.

• Başarısız deri değişimi: Karides deri değiştirirken takılıp ölür ("beyaz halka"). Çoğunlukla ani su değişimi ya da uygun olmayan GH'den kaynaklanır; küçük ve sık su değişimi yapın.
• Ani toplu ölüm: Bakır, pestisit (bitkilerdeki tarım ilaçları) ya da amonyak. Yeni bitkileri iyice yıkayın ya da "doku kültürü" bitki kullanın.
• Vortisella ve iç parazitler: Kabukta beyaz tüysü oluşumlar; su kalitesini düzeltin.

Dişiler daha iri, daha koyu renkli ve karın altı daha geniştir; olgun dişilerde sırtta yumurta "eyeri" görülür. Erkekler daha küçük, ince ve soluk renklidir.