Petricola Synodontis

Synodontis petricola, yalnızca Tanganika Gölü'nde yaşayan küçük bir Synodontis türüdür. Açık bej zemin üzerindeki iri, düzenli siyah benekleri ve beyaz kenarlı koyu yüzgeçleriyle kolayca göze çarpar. Mochokidae ailesinin diğer üyeleri gibi göğüs yüzgecindeki sert dikeni eklem yuvasında sürterek hafif bir gıcırtı çıkarır; bu aileye İngilizcede "squeaker" denmesi bundandır.

Petricola diye satılan balıkların bir kısmı aslında çok benzeyen Synodontis lucipinnis ya da çiftliklerde elde edilmiş melezlerdir. Bakımları hemen hemen aynı olduğundan bu karışıklık hobici için büyük sorun yaratmaz; ancak üretim yapmak isteyenlerin bunu bilmesi gerekir.

Gölün kayalık kıyı bölgelerinde, taş yığınları ve kaya çatlakları arasında yaşar. Gündüzü dar yarıklarda geçirir, alacakaranlıkta kum ve taş yüzeylerinde küçük omurgasızları arar. Tanganika'nın suyu çok sert, pH'sı 9'a yakın ve yıl boyunca son derece kararlıdır; tür bu kararlılığa alışkındır.

• Hacim: 4–6 bireylik grup için en az 150 litre ve 100 cm boy.
• Dekor: Üst üste konmuş taşlardan mağaralar ve yarıklar; her balığa en az bir saklanma yeri. İnce kum zemin bıyıkları korur.
• Su: 24–27°C, pH 7.8–9.0, sert su. Tanganika ya da Malavi akvaryumuyla aynı değerler uygundur.
• Filtre: Güçlü ve iyi oksijenlenen su; haftada %20–30 su değişimi.
• Işık: Normal aydınlatma sorun değildir; yeterli gölge olduğunda gündüz de dolaşır.

Hepçildir ve yeme kolay alışır. Batan granül ve tabletler temel yem olsun; dondurulmuş kan kurdu, artemia, misis karidesi ve spirulinalı tabletlerle çeşitlendirin. Hızlı yiyen çiklitlerle birlikte tutulduğunda yemin bir kısmını ışıklar kapandıktan sonra vermek, kedi balıklarının da doymasını sağlar.

Barışçıldır ama çekingen değildir; mbuna gibi hareketli çiklitlerin arasında kendini korur. Grupla tutulduğunda gündüz de açıkta görülür, dip boyunca küçük kümeler hâlinde yem arar. Kendi aralarında mağara için kısa itişmeler olur, ciddi yaralanma nadirdir. Fırsat buldukça yumurta, yeni çıkmış yavru ve cüce karides yer.

Uygun arkadaşlar: Tanganika çiklitleri (Neolamprologus, Julidochromis, Cyprichromis), Malavi mbunaları ve Aulonocara, aynı su değerlerini isteyen diğer Synodontis türleri.

Kaçının: Yumuşak ve asidik su isteyen türler, cüce karidesler; dibi saldırgan biçimde sahiplenen iri türler.

Petricola gevşek bir grup hâlinde yaşar: en az 3, ideali 5–6 birey. Tek tutulan petricola günün çoğunu saklanarak geçirir; grup büyüdükçe cesareti ve görünürlüğü artar. Cinsiyet oranının önemi yoktur. Her bireye yetecek kadar mağara sağlanırsa itişmeler azalır. Bireyleri tek tek eklemek yerine grubu bir seferde kurmak uyumu kolaylaştırır.

Akvaryumda zaman zaman ürer. Yumurtlama genellikle gece, taş aralarında ya da mağara içinde gerçekleşir; balıklar yumurtalarını saçar ve bakım göstermez. Yumurtalar diğer balıklar, hatta ebeveynler tarafından hızla yenir; yavru almak isteyenler yumurtaları ayrı bir kaba alır. Yavrular önce artemia nauplii ve ince toz yemle beslenir. Mağazadaki balıkların çoğu ticari çiftliklerde hormon desteğiyle üretilir.

• Bıyık aşınması: Keskin çakıl ya da kirli zemin bıyıkları yıpratır ve enfeksiyona açar; ince kum ve temiz dip şarttır.
• Pulsuz deri: Bakır içeren ve güçlü ilaçlara duyarlıdır; tedaviye düşük dozla başlanmalıdır.
• Dikenler: Sırt ve göğüs dikenleri file kepçeye takılır; balığı kapla yakalamak daha güvenlidir.
• Uygun suda dayanıklıdır ve 10 yılı aşkın yaşayabilir.

Olgun erkeklerde anüsün hemen arkasında sivri, belirgin bir genital papilla bulunur; dişilerde bu çıkıntı küt ve yuvarlaktır. Dişiler genellikle biraz daha iri ve karınca dolgundur. Ayrım en kolay, balık şeffaf bir kapta alttan incelendiğinde yapılır.