Tropheus Duboisi

Tropheus duboisi, cinsin en kolay tanınan üyesidir. Gençleri kömür siyahı zemin üzerinde beyaz ve mavimsi beneklerle kaplıdır; bu desen balık büyüdükçe kaybolur. Yetişkinlerde baş mavi tonlara döner, siyah gövdenin ortasında beyazdan sarıya değişen tek ve belirgin bir dikey bant oluşur. Bandın genişliği ve rengi yerel forma göre değişir.

Diğer Tropheus'lara göre biraz daha az kavgacıdır ve 8–12 bireylik gruplarla yönetilebilir; bu yüzden Tropheus'a başlamak isteyenlere sıkça önerilir. Beslenme kuralları ise aynı ölçüde katıdır.

• Maswa: Geniş ve parlak sarı bantlı, en çok bilinen yerel form. Diğer formlarda bant genellikle daha dar ve açık renklidir.

Gölün kuzeyinde, diğer Tropheus türlerinden daha derinde, çoğunlukla 3–15 m arasındaki kayalık alanlarda yaşar. Kaya yüzeyindeki yosun tabakasını ve içindeki küçük canlıları kazıyarak beslenir. Su sert, bazik ve oksijence zengindir; sıcaklık yıl boyu kararlıdır.

• Hacim: 8–12 bireylik grup için en az 250 litre, 120–150 cm boy.
• Kaya düzeni: Bol kaya yığını ve görüş hattını kesen bölmeler; önde açık yüzme alanı.
• Su: pH 8–9, sert ve kararlı; haftada %30 su değişimi, düşük nitrat.
• Oksijen: Güçlü filtre ve yüzey hareketi.
• Işık: Orta ışık kayalarda yosun gelişimini destekler.

Otçuldur. Spirulina ve sebze ağırlıklı, düşük proteinli pul ya da granül temel olsun; günde 2–3 kez az miktarda verin. Kan kurdu, tubifeks ve memeli eti vermeyin. Haftada bir gün yemsiz geçirmek faydalıdır. Arada çok az miktarda dondurulmuş misis ya da artemia verilebilir.

Grup içinde sıralama ve sık itişme vardır, ama moorii formlarına göre daha ılımlıdır. Gençler birbirine karşı oldukça hoşgörülüdür; olgunlukla birlikte erkekler bölge kurmaya başlar.

Uygun arkadaşlar: Cyprichromis, Paracyprichromis, Synodontis kedi balıkları; büyük akvaryumda iri Julidochromis türleri.

Kaçının: Başka Tropheus türleri ve formları (melezlenir), Petrochromis, Malavi mbunaları, etçil beslenen türler, karidesler ve yumuşak yapraklı bitkiler.

• En az 8–10, ideal olarak 12 birey birlikte tutulur.
• En kolay başlangıç 10–12 genci birlikte büyütmektir; benekler kaybolup bant belirdikçe erkekler öne çıkar.
• Yetişkin grupta 1 erkek : 3–4 dişi hedeflenir; fazla erkekler ayrılır.
• Kurulu gruba tek birey eklenmez; gerekirse birkaç birey birlikte ve kaya düzeni değiştirilerek eklenir.

Dişi ağzında kuluçkalar. Az sayıda iri yumurta bırakılır; kuluçka yaklaşık 4 hafta sürer ve dişi bu dönemde yem yemez. Yavrular beyaz benekli, tam gelişmiş hâlde ağızdan çıkar ve kayaların arasında saklanarak ana akvaryumda büyüyebilir. Ezilmiş spirulina yemi ve yeni çıkmış artemia ile beslenirler.

• Şişkinlik (bloat): İştahsızlık, beyaz ipliksi dışkı ve karında şişlik. Proteinli yem, aşırı besleme ve stres tetikler; erken tedavi şarttır.
• Düşük oksijen ve yüksek nitrat: Hızlı solunum ve renk solmasıyla kendini gösterir.
• Yeni gelen balıkta stres: İlk günlerdeki yem reddi normaldir; zorla beslenmemelidir.

Dışarıdan zordur. Erkekler genellikle biraz daha iri ve geniş başlıdır, gruptaki baskın bireylerdir. Kesin ayrım genital papillayla yapılır; kuluçkadaki dişi şişkin gırtlağıyla fark edilir.