Discus

Discus, disk biçimli gövdesi ve kırmızıdan turkuaza uzanan renk varyeteleriyle (pigeon blood, red turquoise, blue diamond…) hobinin en prestijli balıklarındandır. Sakin, ürkek ve sosyaldir; tek başına değil en az 5–6 bireylik grupla tutulur.

Zorluğu balığın kendisinden çok su yönetimindedir: Discus kirli suyu hiç affetmez. Haftada en az bir, tercihen iki büyük su değişimi yapamayacak biri için uygun değildir.

Amazon'un kara ve berrak su kollarında, su basmış ormanların devrik ağaç kökleri arasında gruplar hâlinde yaşar. Su çok yumuşak (iletkenlik çoğu zaman 50 µS/cm altı), asidik ve sıcaktır. Yağmur mevsiminde su seviyesinin yükselmesi üremeyi tetikler.

• Hacim: 5–6 discus için en az 250 litre, yükseklik 50 cm ve üzeri.
• Sıcaklık: 28–30°C. Bu sıcaklık birçok yaygın bitki ve balık için fazladır; arkadaş seçimini sınırlar.
• Su: Çiftlik discusları için pH 6–7 ve orta–yumuşak su yeterlidir. Asıl önemli olan nitratın 10–20 mg/L'nin altında tutulmasıdır.
• Düzen: Birçok yetiştirici çıplak dipli akvaryum kullanır; temizliği kolaydır. Sergileme akvaryumunda ince kum, kökler ve sıcağa dayanıklı bitkiler (Anubias, Java eğreltisi, Amazon kılıcı) tercih edilir.
• Ortam: Kapı önü gibi hareketli yerlerden uzak, sakin bir köşe.

Protein ağırlıklı beslenir. Discus granülü, dondurulmuş kan kurdu, artemia ve geleneksel "dana yüreği karışımı" en yaygın yemlerdir. Gençler günde 3–5 kez, yetişkinler 2–3 kez beslenir. Yemeyen bir discus neredeyse her zaman stres ya da hastalık işaretidir; artan yemi 15 dakika içinde dipten alın.

Barışçıl ama hiyerarşiktir: Grupta en baskın birey en iyi yeri ve yemi alır, en alttaki birey kararır ve köşeye çekilir. Bu yüzden 2–3 discus yerine 5–6 discus daha dengelidir.

Uygun arkadaşlar: Kardinal tetra, rummy-nose tetra, sterbai corydoras, ancistrus, ramirezi (sıcaklık uyumlu).

Kaçının: Neon tetra (sıcaklık uymaz), melek balığı (hastalık taşıyabilir, rekabet eder), hızlı ve yem kapan türler, yüzgeç çekenler.

Discus sosyal bir balıktır ve en az 5–6 bireylik grupla tutulur. Grupta açık bir hiyerarşi vardır: 2–3 discusta baskın birey diğerlerini sürekli kovalar, 6 ve üzeri bireyde saldırganlık dağılır.

Grubu aynı boydaki bireylerden ve tercihen aynı yetiştiriciden kurun. Boy farkı yem rekabetinde küçükleri geride bırakır, farklı kaynaklardan gelen discuslar birbirine hastalık taşıyabilir. Üretim düşünülüyorsa grup içinde kendiliğinden oluşan çift ayrı bir akvaryuma alınır.

Olgun çiftler dikey bir yüzeye (yumurtlama konisi, kök) yumurta bırakır. Discusun en ilginç özelliği, yavruların ilk günlerde ebeveynlerin derisinden salgılanan mukusla beslenmesidir. Başarılı üretim çok yumuşak, temiz su ve sabır ister; ilk denemelerde yumurtaların yenmesi sık görülür.

• Delik hastalığı (hexamita): Başta ve yan çizgide küçük çukurlar, beyaz uzun dışkı. Su kalitesi ve beslenme ile ilişkilidir; metronidazol ile tedavi edilir.
• Kararma ve iştahsızlık: Stres, düşük sıcaklık ya da parazit belirtisi. Önce su değerlerini ölçün.
• Solungaç kurtları: Hızlı solunum, tek solungaçla nefes alma.
• Discus vebası: Gruptan gruba bulaşan ağır bir hastalık; yeni discusları en az 4 hafta karantinada tutun.

Dışarıdan güvenilir bir ayrım yoktur. Erkekler genelde biraz daha iri, alnı daha dik ve sırt yüzgeci daha sivri olabilir, ama bu kesin değildir. Kesin ayrım yumurtlama sırasında papilla biçimine bakılarak yapılır.